§ 3-8. Kiedy usługodawca może zablokować lub rozwiązać umowę

Ustawa o umowach finansowych (Finansavtaleloven)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 3-8. Rozwiązanie umowy

(1) Niezależnie od innych obowiązujących przepisów o wypowiedzeniu umowy i odstąpieniu od umowy (heving) usługodawca może zablokować dalsze korzystanie z umowy o usługi finansowe (finansiell tjeneste) lub w inny sposób ją rozwiązać w zakresie, w jakim jest to niezbędne, aby usługodawca mógł wypełnić obowiązki określone w ustawie, w przepisach wydanych na podstawie ustawy lub w nakazie organu publicznego lub sądu. Możliwość blokady (sperring) lub rozwiązania umowy na podstawie zdania pierwszego istnieje tylko w zakresie, w jakim usługodawca nie może zamiast tego wypowiedzieć umowy zgodnie z przepisami o wypowiedzeniu umowy.
(2) Usługodawca powiadamia klienta w formie pisemnego dokumentu, że nie jest w stanie oferować klientowi danej usługi, oraz o rozwiązaniu umowy, a także podaje bliższe uzasadnienie, jeżeli nie będzie to sprzeczne z obowiązkami nałożonymi na usługodawcę zgodnie z ustępem pierwszym. Należy również poinformować o możliwości złożenia skargi oraz o możliwości rozstrzygnięcia sporu przez ustanowiony organ rozpatrywania skarg (klageorgan) zgodnie z § 3-54. Powiadomienie należy w miarę możliwości przekazać klientowi przed przystąpieniem do rozwiązania umowy, chyba że usługodawca z powodu okoliczności faktycznych lub prawnych nie będzie mógł przekazać takiego powiadomienia. W takim przypadku powiadomienie należy przekazać niezwłocznie po ustaniu przeszkody, chyba że przekazanie powiadomienia w tym momencie uznaje się za oczywiście zbędne.
(3) Jeżeli z obowiązków usługodawcy, o których mowa w ustępie pierwszym, lub z przepisów o odstąpieniu od umowy nie wynika nic innego, przepisy o wypowiedzeniu umów rachunku (kontoavtale) przez usługodawcę zawarte w § 4-42 ustęp trzeci oraz przepisy o wypowiedzeniu umowy kredytowej (kredittavtale) zawarte w § 5-13 ustęp drugi i trzeci stosuje się odpowiednio, w zakresie, w jakim pasują one do rozwiązania umowy rachunku lub umowy kredytowej.
(4) Klient może dochodzić roszczeń wobec usługodawcy na podstawie przepisów niniejszej ustawy w związku z rozwiązaniem umowy tylko wtedy, gdy usługodawca w chwili zawarcia umowy
  1. rozumiał lub musiał rozumieć, że umowa będzie sprzeczna z okolicznościami, które później powodują rozwiązanie umowy zgodnie z ustępem pierwszym, oraz
  2. rozumiał lub musiał rozumieć, że okoliczności te doprowadzą do rozwiązania umowy.

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności wobec klienta za rozwiązanie umowy wynikające z okoliczności, za które można winić klienta.

Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 3-8

Co to oznacza?

Ten przepis pozwala usługodawcy (na przykład bankowi) zablokować lub w inny sposób rozwiązać umowę o usługi finansowe, gdy jest to niezbędne do wypełnienia obowiązków wynikających z ustawy, z rozporządzeń (forskrift) lub z nakazu organu albo sądu. Obowiązuje to niezależnie od zwykłych przepisów o wypowiedzeniu umowy i odstąpieniu od umowy (zakończeniu umowy z powodu jej naruszenia). Możliwość ta istnieje tylko w niezbędnym zakresie i tylko wtedy, gdy wypowiedzenie umowy nie jest alternatywą. Jeżeli usługodawca może zamiast tego wypowiedzieć umowę zgodnie z przepisami o wypowiedzeniu, musi to zrobić.

Rozwiązanie umowy powoduje obowiązek powiadomienia. Usługodawca musi poinformować Cię na piśmie, że nie może oferować usługi i że umowa zostaje rozwiązana. Musisz też otrzymać bliższe uzasadnienie, chyba że byłoby to sprzeczne z obowiązkami, z których wynika rozwiązanie umowy. Powiadomienie musi zawierać informację o możliwości złożenia skargi oraz o możliwości skierowania sprawy do organu rozpatrywania skarg zgodnie z § 3-54. W miarę możliwości powiadomienie powinno nastąpić przed rozpoczęciem rozwiązywania umowy. Jeśli przeszkadzają w tym okoliczności faktyczne lub prawne, powiadomienie należy wysłać niezwłocznie po ustaniu przeszkody, chyba że powiadamianie w tym momencie jest oczywiście zbędne.

Ustęp trzeci odsyła do przepisów o wypowiedzeniu zawartych w innych miejscach. Przy rozwiązaniu umowy rachunku stosuje się odpowiednio, w zakresie, w jakim pasują, przepisy o tym, co przysługuje klientowi przy zamknięciu rachunku, zawarte w § 4-42 ustęp trzeci. Ten przepis daje Ci prawo do wypłaty salda wraz z naliczonymi odsetkami, proporcjonalnej części kosztów zapłaconych z góry oraz dostępu do informacji o transakcjach sprzed zakończenia umowy. Przy rozwiązaniu umowy kredytowej stosuje się odpowiednio § 5-13 ustęp drugi i trzeci. Ustęp trzeci tego przepisu daje Ci prawo do proporcjonalnego zwrotu opłat i kosztów zapłaconych z góry. Przepisy te stosuje się tylko wtedy, gdy nic innego nie wynika z obowiązków z ustępu pierwszego ani z przepisów o odstąpieniu od umowy.

Ustęp czwarty ogranicza roszczenia, jakie możesz kierować wobec usługodawcy z powodu rozwiązania umowy. Możesz dochodzić roszczeń na podstawie ustawy tylko wtedy, gdy spełnione są dwa warunki: usługodawca rozumiał lub powinien był rozumieć, że umowa będzie sprzeczna z okolicznościami, które później doprowadziły do jej rozwiązania, oraz że te okoliczności doprowadzą do rozwiązania umowy. Jeżeli rozwiązanie umowy wynika z czegoś, za co możesz być obwiniony Ty sam, usługodawca nie ponosi odpowiedzialności.

Organ rozpatrywania skarg z § 3-54 to organ, który rząd (Kongen) może zatwierdzić, jeśli został utworzony na podstawie porozumienia między usługodawcami lub ich organizacjami a organizacjami reprezentującymi klientów. Rząd może wydać rozporządzenie m.in. o tym, kto może kierować sprawy do tego organu. Przepis ten jest blisko powiązany z wymogiem formy pisemnej przy zawieraniu umowy z § 3-9, a powiadomienie o rozwiązaniu umowy również musi mieć formę pisemną.

Przykład: Usługodawca otrzymuje od organu nakaz wstrzymania dostępu klienta. Usługodawca może zablokować umowę w zakresie, w jakim wymaga tego nakaz. Klient musi otrzymać pisemne powiadomienie, w miarę możliwości przed blokadą, z informacją o możliwości złożenia skargi.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →