§ 6. Szef odpowiada za to, żeby wszystko odbywało się zgodnie z prawem

Osoba, która otrzymała licencję (bevilling) na prowadzenie firmy windykacyjnej (inkassoselskap), albo adwokat, który nią kieruje, ponosi osobistą odpowiedzialność. Muszą aktywnie sprawdzać, czy wszyscy pracownicy przestrzegają dobrej praktyki windykacyjnej (god inkassoskikk) i terminów oraz czy firma działa zgodnie z prawem. Błędów nie można po prostu zamieść pod dywan jako zwykłego niedopatrzenia.

Ustawa o windykacji (Inkassoloven)·LOV-1988-05-13-26

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

Posiadacz licencji windykacyjnej (inkassobevilling) ma obowiązek dopilnować, aby warunki określone w § 5 były spełnione, gdy na podstawie licencji prowadzona jest działalność windykacyjna (inkassovirksomhet). Posiadacze licencji (bevillingshavere) mają również obowiązek dopilnować, aby działalność windykacyjna była wykonywana zgodnie z §§ 8 do 12, aby ewentualne nakazy (pålegg) wydane na podstawie § 30 ust. 3 były wykonywane oraz aby działalność również pod innymi względami odbywała się w sposób zgodny z prawem.

Król w Radzie Państwa (Kongen) może wydać rozporządzenie (forskrift) o obowiązku posiadaczy licencji windykacyjnych informowania organu nadzoru nad działalnością windykacyjną o działalności windykacyjnej prowadzonej na podstawie licencji.

Adwokaci mają obowiązek dopilnować, aby działalność windykacyjna prowadzona na podstawie ich licencji adwokackiej (advokatbevilling) była wykonywana zgodnie z §§ 8 do 12 oraz aby również pod innymi względami odbywała się w sposób zgodny z prawem.

Źródło: Lovdata — Inkassoloven (ustawa o windykacji) § 6

Co to oznacza?

Jeśli pracujesz na kasie w sklepie spożywczym i nabijesz złą cenę za litr mleka, jest to irytujący błąd, ale kierownik sklepu nie traci z tego powodu pracy. W branży windykacyjnej stawka jest znacznie wyższa. Jeden źle postawiony przecinek może zrujnować czyjeś finanse albo bezprawnie skierować sprawę do komornika (namsmannen).

Paragraf 6 wprowadza bardzo surową „odpowiedzialność za nadzór”. Oznacza to, że posiadacz licencji windykacyjnej (szef) musi pilnować, żeby wszystko odbywało się prawidłowo. Nie może po prostu siedzieć w swoim biurze i pozwalać pracownikom działać na własną rękę. Musi aktywnie tworzyć systemy informatyczne, procedury szkoleniowe i mechanizmy kontroli, dzięki którym przepisy ustawy, zwłaszcza paragrafy 8 do 12 (dotyczące terminów, dobrej praktyki windykacyjnej i pisemnych zawiadomień), są przestrzegane co do joty.

Ustawa mówi, że mają „dopilnować, aby działalność również pod innymi względami odbywała się w sposób zgodny z prawem”. To ogromny parasol. Jeśli pracownik nęka ludzi przez telefon, odpowiada za to szef. Jeśli system informatyczny wysyła zawiadomienia z terminem 10 dni zamiast 14 dni, odpowiada za to szef. Jeśli pobierane pieniądze są mieszane z własnymi pieniędzmi firmy, żeby upiększyć księgowość, odpowiada za to szef.

W takim samym stopniu dotyczy to adwokatów zajmujących się windykacją (inkasso). Adwokat może mieć pracowników, którzy ściągają należności, ale to głowa samego adwokata leży na pieńku, jeśli przepisy zostaną złamane.

Ponadto paragraf daje państwu (Królowi w Radzie Państwa) prawo do żądania, aby firmy windykacyjne regularnie raportowały, jak działają, tak aby Norweski Urząd Nadzoru Finansowego (Finanstilsynet) miał pełny obraz sytuacji.

Co to oznacza, gdy pracownik popełni błąd wobec Ciebie?

Ludzie popełniają błędy, także w firmach windykacyjnych (inkassobyrå). Może przyślą Ci żądanie zapłaty za rachunek, co do którego już udokumentowałeś, że był błędny. Gdy zadzwonisz do firmy, często usłyszysz: „Przepraszamy, to była usterka w systemie” albo „To pracownik zapomniał wstrzymać sprawę”.

Paragraf 6 daje Ci mocny argument. Jeśli błąd oznacza, że naruszyli zasady dobrej praktyki windykacyjnej, możesz żądać anulowania dodatkowych kosztów. Firma nie może zasłaniać się tym, że pracownik „się pomylił”. Ustawa wyraźnie mówi, że posiadacz licencji odpowiada za to, żeby takie pomyłki się nie zdarzały. Jeśli pomyłka niesłusznie Cię dotknie, nie możesz ponieść na niej strat finansowych, a firma musi wziąć stratę na siebie.

13

Przykład

Petter zalega z rachunkami, a jedna ze spraw trafiła do dużej firmy windykacyjnej. Wysyła e-mail, w którym kwestionuje (bestride) roszczenie, ponieważ towar dotarł uszkodzony. Mimo to trzy dni później dostaje ostrego SMS-a od pracownika firmy, który grozi, że „jeśli nie zapłacisz dzisiaj, sprawa trafi do przymusowej sprzedaży Twojego majątku”. Jest to sprzeczne z dobrą praktyką windykacyjną (roszczenie musi zostać wstrzymane, gdy zostało zakwestionowane). Petter wysyła skargę bezpośrednio do kierownictwa firmy. Posiadacz licencji od razu rozumie, że ma problem. Ponieważ § 6 nakłada na niego obowiązek zapewnienia legalnej działalności, interweniuje, zamyka sprawę, przeprasza za zachowanie pracownika i anuluje wszystkie opłaty (gebyr). Gdyby Petter zgłosił sprawę do Norweskiego Urzędu Nadzoru Finansowego, firma mogła ponieść poważne konsekwencje.

Częste błędy

  1. Akceptowanie „błędu komputera” jako wymówki firmy, dlaczego dostałeś za krótki termin zapłaty (betalingsfrist). Mają obowiązek posiadać systemy, które temu zapobiegają.
  2. Niezgłaszanie sprawy wyżej w hierarchii. Jeśli dostaniesz nierozsądną odpowiedź od obsługi klienta, poproś o rozmowę z osobą odpowiedzialną merytorycznie lub z posiadaczem licencji.
  3. Przekonanie, że firma windykacyjna może robić dokładnie to, o co prosi zleceniodawca (wierzyciel (kreditor)). Nawet jeśli wściekły stolarz prosi firmę, żeby ostro się z Tobą rozprawiła, kierownictwo firmy ma obowiązek przestrzegać prawa i chronić Cię przed nieuzasadnioną presją.

Co powinieneś zrobić?

Jeśli uważasz, że firma windykacyjna działa wobec Ciebie niezgodnie z prawem — na przykład żąda niedozwolonych opłat, wysyła zawiadomienia bez ustawowego terminu albo nie chce słuchać, gdy nie zgadzasz się z roszczeniem:

1. Pokaż, że znasz przepisy — W wysyłanym e-mailu możesz użyć sformułowania: „Sposób, w jaki sprawa została potraktowana, wygląda na naruszenie procedur i dobrej praktyki windykacyjnej. Proszę, aby posiadacz licencji przyjrzał się sprawie.” Działa to jak czerwona lampka ostrzegawcza wewnątrz firmy. 2. Żądaj natychmiastowego uporządkowania sprawy — Jeśli popełnią błąd przy ustawowych terminach, muszą rozpocząć cały proces od nowa. Nie musisz akceptować tego, że tylko trochę poprawią zawiadomienie. 3. Zwróć się do komisji odwoławczej — Jeśli szef firmy windykacyjnej nie bierze odpowiedzialności, którą nakłada na niego paragraf 6, możesz złożyć skargę do Komisji ds. Skarg na Windykację (Inkassoklagenemnda). Wtedy niezależni prawnicy ocenią, czy firma nie wywiązała się ze swojej ustawowej odpowiedzialności.

Częste pytania

Czy firma może stracić licencję za jeden błąd?
Zazwyczaj nie. Każdemu może się raz zdarzyć błąd techniczny. Jeśli jednak Norweski Urząd Nadzoru Finansowego odkryje, że kierownictwo systematycznie przymyka oczy na błędy albo przez dłuższy czas nie ma dobrych procedur kontrolnych, może cofnąć licencję.
Czy dotyczy to także mojego banku, gdy ściąga należności?
Banki często prowadzą windykację własnych kredytów, co jest regulowane nieco inaczej (często jako windykacja własna (egen inndriving)), ale i tak podlegają surowym zasadom Norweskiego Urzędu Nadzoru Finansowego. Zawsze ktoś na górze odpowiada za to, żeby systemy były zgodne z prawem.
Jeśli adwokat właściciela mieszkania wyśle mi zawiadomienie o windykacji, czy to on ponosi odpowiedzialność?
Tak. Adwokat, który prowadzi działalność windykacyjną na podstawie swojej licencji adwokackiej, musi przestrzegać ustawy o windykacji tak samo ściśle jak zwykła firma windykacyjna. Adwokat osobiście odpowiada za to, żeby terminy w zawiadomieniu (inkassovarsel) były prawidłowe i żeby nie wywierano na Ciebie nieuzasadnionej presji.
Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o windykacji →
Narzędzia