§ 22. Możesz żądać rozpatrzenia sporu windykacyjnego przez komisję

§ 22 dotyczy rozpatrywania skarg w sprawach windykacyjnych. Umożliwia tworzenie komisji odwoławczych, które rozpatrują spory między dłużnikami a firmami windykacyjnymi.

Komisja odwoławcza to organ rozpatrujący skargi. Powstała po to, aby rozpatrywać określone rodzaje konfliktów bez konieczności kierowania sprawy od razu do sądu. W sprawach windykacyjnych komisja odwoławcza może ocenić, czy windykator (inkassator) przestrzegał ustawy o windykacji, czy opłaty (gebyrer) są prawidłowe, czy naruszono dobrą praktykę windykacyjną (god inkassoskikk) oraz inne kwestie, które należą do zakresu działania komisji odwoławczej.

Przepis mówi, że takie komisje odwoławcze można utworzyć w drodze porozumienia. Z jednej strony są organizacje reprezentujące firmy windykacyjne. Z drugiej strony jest Norweska Rada Konsumentów lub inna organizacja reprezentująca dłużników. Chodzi o to, aby komisja odwoławcza nie była wyłącznie rozwiązaniem samej branży windykacyjnej. Ma opierać się na porozumieniu między obiema stronami.

Jeśli porozumienie i statut zostaną zatwierdzone przez władze, zaczynają obowiązywać przepisy § 22 ustępu trzeciego i czwartego oraz §§ 23 do 27. Statut to zasady działania komisji odwoławczej. Może określać, jakie sprawy komisja odwoławcza może rozpatrywać, jak składa się skargę i jak sprawa jest rozstrzygana.

Dla ciebie jako dłużnika najważniejszy jest ustęp trzeci. Mówi on, że możesz żądać rozpatrzenia przez komisję sporów, w których komisja odwoławcza jest właściwa, jeśli masz rzeczowy interes w uzyskaniu jej stanowiska. „Właściwa” oznacza, że sprawa mieści się w zakresie tego, co komisja odwoławcza może rozpatrywać. „Rzeczowy interes” oznacza, że sprawa rzeczywiście ma dla ciebie znaczenie. Nie możesz złożyć skargi tylko po to, aby uzyskać teoretyczną odpowiedź.

Ustęp czwarty daje konsumentom dodatkową ochronę. Jeśli zobowiązanie powstało, gdy działałeś jako osoba prywatna, nie możesz z góry zrzec się prawa do żądania rozpatrzenia przez komisję. Firma windykacyjna (inkassobyrå) nie może więc wpisać do warunków, że „nie możesz składać skargi do komisji odwoławczej”, i powoływać się na to wobec ciebie jako konsumenta.

Jakie sprawy może rozpatrywać komisja odwoławcza?

Komisja odwoławcza może rozpatrywać spory dotyczące zobowiązań wynikających z ustawy o windykacji między dłużnikami a przedsiębiorstwami prowadzącymi działalność windykacyjną. Oznacza to, że sprawa musi dotyczyć ustawy o windykacji, a nie dowolnych innych kwestii.

Typowe pytania mogą dotyczyć tego, czy windykator przestrzegał dobrej praktyki windykacyjnej, czy wezwanie do zapłaty (betalingsoppfordring) było prawidłowe, czy można żądać kosztów windykacji (inkassokostnader) albo czy windykator kontynuował dochodzenie należności (inndriving), mimo że zgłosiłeś uzasadniony sprzeciw (innsigelse).

Komisja odwoławcza nie musi jednak rozpatrywać samej należności głównej (hovedkrav). Jeśli uważasz, że nigdy nie kupiłeś danego towaru, może to być kwestia między tobą a wierzycielem (fordringshaver). Komisja odwoławcza może jednak ocenić, czy windykator powinien był wstrzymać lub zbadać sprawę przed dalszą windykacją. To ważna różnica.

Przykład: Dostajesz windykację za sofę, której twoim zdaniem nigdy nie zamawiałeś. Komisja odwoławcza może nie być właściwym miejscem do rozstrzygnięcia całej umowy kupna. Może jednak ocenić, czy firma windykacyjna postąpiła prawidłowo, gdy zgłosiłeś protest.

Co oznacza rzeczowy interes?

Rzeczowy interes oznacza, że masz praktyczny powód, aby sprawa została oceniona. Sprawa musi cię dotyczyć.

Jeśli firma windykacyjna żąda od ciebie opłat, masz rzeczowy interes. Jeśli uważasz, że windykator naruszył wobec ciebie dobrą praktykę windykacyjną, masz rzeczowy interes. Jeśli sprawa może wpłynąć na to, ile musisz zapłacić, masz rzeczowy interes.

Nie możesz natomiast skarżyć się na jakąś praktykę windykacyjną, o której przeczytałeś, jeśli nie dotyczy ona ciebie. Komisja odwoławcza nie służy do ogólnych dyskusji. Rozpatruje konkretne spory.

Dzięki temu system jest bardziej uporządkowany. Komisja odwoławcza poświęca czas sprawom, w których ktoś rzeczywiście potrzebuje oceny.

Dlaczego ochrona konsumenta jest ważna?

Wiele osób, które otrzymują żądania windykacyjne, to osoby prywatne. Mogą być zestresowane, niepewne i bać się, że kwota będzie rosła. Windykacja często wydaje się poważniejsza niż zwykły rachunek. Dlatego ważne jest, aby istniała możliwość złożenia skargi.

Ustęp czwarty mówi, że konsument nie może zrzec się prawa do rozpatrzenia przez komisję. Oznacza to, że nie może cię wiązać umowa, która odbiera ci to prawo, zanim powstanie spór.

Ma to znaczenie praktyczne, ponieważ umowy często mają postać standardowych warunków. Klikasz „akceptuję” przy abonamencie, w sklepie internetowym lub przy usłudze. Być może nie czytasz wszystkiego. Nawet jeśli będzie tam napisane, że nie możesz korzystać z komisji odwoławczej (klagenemnd), nie zamknie ci to drogi, jeśli warunki ustawowe są spełnione.

Ta zasada zapobiega temu, aby silni profesjonalni gracze odsuwali konsumentów od prostszej procedury skargowej.

Co się dzieje, gdy składasz skargę do komisji odwoławczej?

Zwykle składasz skargę na piśmie. Wyjaśniasz, co się stało, co twoim zdaniem jest nieprawidłowe i co chcesz, aby zostało ocenione. Dołączasz dokumentację.

Dokumentacja jest ważna. Dołącz pisma windykacyjne, potwierdzenie zapłaty, e-maile, wypowiedzenie, warunki umowy i inne istotne informacje. Komisja odwoławcza ocenia sprawę na podstawie tego, co zostało przedstawione.

Firma windykacyjna zwykle ma możliwość odpowiedzi. Następnie komisja odwoławcza ocenia sprawę i wydaje stanowisko lub rozstrzygnięcie zgodnie z zasadami obowiązującymi w danym systemie.

§ 23 mówi więcej o relacji między komisją odwoławczą a sądem. Gdy spór jest rozpatrywany przez komisję odwoławczą, co do zasady nie można go jednocześnie skierować do sądów powszechnych. Oznacza to, że rozpatrzenie przez komisję może wpłynąć na dalszy przebieg sprawy.

26

Zacznij od złożenia pisemnej reklamacji do firmy windykacyjnej. Wyjaśnij, co twoim zdaniem jest nieprawidłowe. Poproś o odpowiedź.

Jeśli nie przyznają ci racji, rozważ rozpatrzenie przez komisję. Sprawdź, czy sprawa dotyczy obowiązków windykatora wynikających z ustawy o windykacji. Typowe tematy to opłaty, zawiadomienia, dobra praktyka windykacyjna i rozpatrywanie sprzeciwów.

Zbierz dokumentację, zanim złożysz skargę. Przygotuj prostą oś czasu: data faktury, data zawiadomienia o windykacji, data zapłaty lub sprzeciwu oraz data odpowiedzi od firmy windykacyjnej.

Pisz konkretnie. Nie pisz tylko „to jest niesprawiedliwe”. Napisz raczej: „Zapłaciłem w terminie wskazanym w zawiadomieniu o windykacji i dlatego kwestionuję wynagrodzenie windykacyjne (inkassosalær).”