§ 28. Obowiązek zachowania poufności i udostępnianie informacji z Krajowego Rejestru Ludności
Windykatorzy (inkassator), pracownicy, osoby pomagające i członkowie komisji odwoławczej (nemnd) muszą zachować w tajemnicy sprawy osobiste i handlowe, o których dowiadują się w związku ze sprawą windykacyjną. Obowiązek zachowania poufności (taushetsplikt) ma jednak wyjątki. Informacje mogą m.in. być zgodnie z prawem wykorzystywane do celów informacji kredytowej, przekazywane do Økokrim w przypadku podejrzenia prania pieniędzy (hvitvasking) lub finansowania terroryzmu oraz pobierane z Krajowego Rejestru Ludności (Folkeregisteret), gdy jest to potrzebne w sprawach dotyczących masy spadkowej (dødsbo).
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
Windykator, jego pracownicy i inne osoby pomagające oraz członkowie komisji odwoławczej, o której mowa w § 22, i inne osoby wykonujące pracę na rzecz komisji odwoławczej mają obowiązek zachowania w tajemnicy wobec osób nieuprawnionych tego, czego w związku z działalnością dowiedzą się o czyichś sprawach osobistych lub sprawach dotyczących prowadzenia działalności i interesów handlowych. Nie dotyczy to sytuacji, gdy żaden uzasadniony interes nie przemawia za zachowaniem tajemnicy.
Ustęp pierwszy nie stoi na przeszkodzie temu, aby informacje były przekazywane przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w zakresie informacji kredytowej zgodnie z ustawą o informacji kredytowej (kredittopplysningsloven) lub zgodnie z prawem wykorzystywane w takich przedsiębiorstwach.
Ustęp pierwszy nie stoi na przeszkodzie przekazywaniu do Økokrim informacji o okolicznościach, które dają podstawę do podejrzenia, że ma miejsce pranie pieniędzy lub finansowanie terroryzmu. Przekazanie w dobrej wierze informacji, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie stanowi naruszenia obowiązku zachowania poufności i nie stanowi podstawy do odpowiedzialności karnej ani odpowiedzialności odszkodowawczej, chyba że zachodzi rażące niedbalstwo.
Windykator może wystąpić o udostępnienie z Krajowego Rejestru Ludności danych kontaktowych dotyczących masy spadkowej. Organ prowadzący Krajowy Rejestr Ludności może, bez względu na obowiązek zachowania poufności, udostępnić te informacje, gdy jest to niezbędne do wykonania zlecenia windykacyjnego na podstawie niniejszej ustawy.
Co to oznacza?
§ 28 dotyczy obowiązku zachowania poufności. Oznacza to, że osoby zajmujące się windykacją (inkasso) nie mogą swobodnie opowiadać innym, co wiedzą o Tobie, Twoich finansach, Twojej sprawie czy Twojej firmie.
Windykacja często dotyczy informacji wrażliwych. Może chodzić o to, że masz dług. Może chodzić o to, że masz problemy z płaceniem. Może chodzić o to, że masz spór ze sklepem, bankiem lub dostawcą. W przypadku przedsiębiorców sprawa może ujawnić problemy w prowadzeniu działalności, relacje z klientami lub trudności finansowe.
Dlatego ustawa stanowi, że windykator, pracownicy, osoby pomagające i członkowie komisji odwoławczej mają obowiązek zachowania poufności. „Osoby pomagające” to osoby, które wspierają windykatora. Mogą to być osoby zajmujące się systemami, rozpatrywaniem spraw, wysyłką korespondencji lub inną praktyczną obsługą. „Komisja odwoławcza” oznacza system rozpatrywania skarg, o którym mowa w § 22.
Obowiązek zachowania poufności obowiązuje wobec osób nieuprawnionych. Osoby nieuprawnione to takie, które nie mają uzasadnionej przyczyny (saklig grunn), aby otrzymać te informacje. Windykator może oczywiście wykorzystywać informacje wewnętrznie do prowadzenia sprawy. Nie może jednak przekazywać ich Twojemu sąsiadowi, pracodawcy, znajomym, rodzinie ani niepowiązanym firmom.
Przepis obejmuje zarówno sprawy osobiste, jak i sprawy dotyczące prowadzenia działalności i interesów handlowych. Sprawy osobiste to m.in. finanse, adres, zgon, sytuacja rodzinna i inne prywatne informacje. Sprawy dotyczące działalności i interesów handlowych to zazwyczaj informacje o firmie, np. problemy finansowe, klienci, umowy czy wewnętrzne funkcjonowanie.
Obowiązek zachowania poufności nie jest jednak bezwzględny. Ustawa przewiduje kilka wyjątków. Niektóre informacje mogą być wykorzystywane w działalności w zakresie informacji kredytowej, jeśli odbywa się to zgodnie z prawem. Informacje mogą być przekazywane do Økokrim w przypadku podejrzenia prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. Windykator może też pobrać z Krajowego Rejestru Ludności dane kontaktowe dotyczące masy spadkowej, gdy jest to niezbędne do wykonania zlecenia windykacyjnego.
Kogo obowiązuje obowiązek zachowania poufności?
Obowiązek zachowania poufności dotyczy nie tylko samej firmy windykacyjnej (inkassobyrå).
Dotyczy windykatora, czyli przedsiębiorstwa prowadzącego działalność windykacyjną (inkassovirksomhet). Dotyczy pracowników windykatora, czyli osób prowadzących sprawy, kierowników i innych osób, które mają wgląd w informacje w ramach swojej pracy.
Dotyczy także innych osób pomagających. Dzięki temu przepis ma szeroki zakres. W sprawy windykacyjne mogą być zaangażowani dostawcy usług technicznych, firmy zajmujące się wysyłką korespondencji lub inne podmioty wspierające realizację zlecenia. Jeśli w związku z tą działalnością poznają informacje objęte tajemnicą, nie mogą przekazywać ich osobom nieuprawnionym.
Obowiązek zachowania poufności dotyczy również członków komisji odwoławczej, o której mowa w § 22, oraz innych osób pracujących na rzecz komisji. To ważne, ponieważ skarga do komisji często zawiera wiele dokumentów. Możesz przesłać potwierdzenia płatności, e-maile, informacje o stanie zdrowia, informacje o trudnościach finansowych lub szczegóły dotyczące Twojej firmy. Osoby rozpatrujące skargę muszą zachować te informacje w tajemnicy.
Co oznaczają „sprawy osobiste”?
Sprawy osobiste to informacje dotyczące Twojego życia prywatnego. W sprawach windykacyjnych może to obejmować więcej, niż wielu osobom się wydaje.
Już sam fakt, że otrzymałeś żądanie windykacyjne, może być sprawą osobistą. Prywatnymi informacjami mogą być również: wysokość długu, wobec kogo masz dług, historia płatności, ugody ratalne (betalingsavtale), sprzeciwy (innsigelse) i dane kontaktowe.
Jeśli wyjaśniasz, że nie możesz zapłacić, ponieważ straciłeś pracę, zachorowałeś lub masz problemy finansowe, jest to oczywiście sprawa osobista. Windykator nie może przekazywać takich informacji osobom nieuprawnionym.
Oznacza to na przykład, że firma windykacyjna musi uważać na sposób, w jaki się z Tobą kontaktuje. Nie może ujawniać sprawy członkom rodziny ani pracodawcy. Nie może też przesyłać informacji w sposób, który niepotrzebnie ujawnia sprawę windykacyjną innym osobom.
Co oznaczają „sprawy dotyczące działalności i interesów handlowych”?
Dotyczy to zwłaszcza przedsiębiorców. Jeśli firma ma sprawę windykacyjną, informacje mogą być wrażliwe, nawet jeśli nie dotyczą osoby prywatnej.
Roszczenie może ujawnić, że firma ma problemy z płynnością finansową. Może ujawnić, z kim firma prowadzi interesy. Może pokazać spory z klientami lub dostawcami. Może też zdradzić sprawy wewnętrzne.
Obowiązek zachowania poufności chroni więc także przedsiębiorstwa. Windykator nie może swobodnie informować innych, że określona firma ma sprawę windykacyjną, ani rozpowszechniać szczegółów sprawy bez podstawy prawnej.
Kiedy obowiązek zachowania poufności nie obowiązuje?
Ustęp pierwszy stanowi, że obowiązek zachowania poufności nie obowiązuje, jeśli żaden uzasadniony interes nie przemawia za zachowaniem tajemnicy. Oznacza to, że jeśli nie ma żadnego rozsądnego powodu, aby utrzymać informację w tajemnicy, obowiązek zachowania poufności może nie mieć zastosowania.
Należy to oceniać ostrożnie. Sprawy windykacyjne często dotyczą informacji, które rzeczywiście warto chronić. Windykator nie powinien pochopnie korzystać z tego wyjątku.
Prostym przykładem mogą być całkowicie nieszkodliwe informacje, które są już publiczne i nikomu nie szkodzą. Im bardziej jednak informacja dotyczy finansów, życia prywatnego lub interesów handlowych, tym więcej przemawia za zachowaniem tajemnicy.
A co z informacjami kredytowymi?
Ustęp drugi stanowi, że obowiązek zachowania poufności nie stoi na przeszkodzie temu, aby informacje były przekazywane przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w zakresie informacji kredytowej zgodnie z ustawą o informacji kredytowej lub zgodnie z prawem w nich wykorzystywane.
Nie oznacza to, że windykator może przekazywać wszystko komukolwiek. Oznacza to, że zgodna z prawem działalność w zakresie informacji kredytowej może odbywać się na podstawie odrębnych przepisów. Wpisy o zaległościach płatniczych (betalingsanmerkning) i informacje kredytowe podlegają własnym zasadom.
Dla Ciebie jako dłużnika (skyldner) jest to ważne. Sprawa windykacyjna może w niektórych przypadkach mieć znaczenie dla informacji kredytowych. Musi to jednak odbywać się zgodnie z przepisami. Obowiązek zachowania poufności z § 28 nie blokuje zgodnego z prawem wykorzystywania informacji kredytowych.
A co z Økokrim?
Ustęp trzeci stanowi, że obowiązek zachowania poufności nie stoi na przeszkodzie przekazywaniu informacji do Økokrim w przypadku podejrzenia prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu.
To poważny wyjątek. Pranie pieniędzy oznacza ukrywanie rzeczywistego pochodzenia pieniędzy, często pochodzących z przestępstw. Finansowanie terroryzmu oznacza finansowanie aktów terrorystycznych lub organizacji terrorystycznych.
Jeśli windykator w dobrej wierze przekaże informacje do Økokrim w przypadku takiego podejrzenia, nie stanowi to naruszenia obowiązku zachowania poufności. Nie stanowi to też podstawy do odpowiedzialności karnej ani odpowiedzialności odszkodowawczej, chyba że zachodzi rażące niedbalstwo.
Rażące niedbalstwo oznacza poważny brak ostrożności. To coś więcej niż drobny błąd. Ustawa chroni więc osobę, która zgłasza w dobrej wierze, ale nie osobę działającą w sposób skrajnie nieodpowiedzialny.
A co z masą spadkową i Krajowym Rejestrem Ludności?
Ustęp czwarty dotyczy masy spadkowej. Gdy ktoś umiera, mogą nadal istnieć niezapłacone roszczenia. Windykator może wtedy potrzebować danych kontaktowych dotyczących masy spadkowej. Masa spadkowa to majątek pozostawiony przez zmarłego, czyli prawa i długi po jego śmierci.
Windykator może zwrócić się do Krajowego Rejestru Ludności o dane kontaktowe dotyczące masy spadkowej. Organ prowadzący Krajowy Rejestr Ludności może udostępnić te informacje, gdy jest to niezbędne do wykonania zlecenia windykacyjnego.
Ma to znaczenie praktyczne. Jeśli windykator nie wie, kto zajmuje się masą spadkową, sprawa może utknąć. Jednocześnie przepis ma ograniczony zakres. Informacja musi być niezbędna do wykonania zlecenia windykacyjnego.
Co się dzieje w przypadku naruszenia obowiązku zachowania poufności?
Naruszenie obowiązku zachowania poufności może być poważne. Może zaszkodzić Twojej prywatności, Twoim finansom lub Twojej firmie. Może również stanowić naruszenie ustawy o windykacji.
§ 32 stanowi, że naruszenie § 28 podlega karze. Pokazuje to, że ustawa traktuje obowiązek zachowania poufności poważnie.
Jeśli uważasz, że obowiązek zachowania poufności został naruszony, udokumentuj, co się stało. Kto otrzymał informacje? Kiedy to się stało? Co zostało powiedziane lub wysłane? Czy masz zrzuty ekranu, listy, e-maile lub świadków?
Następnie napisz do firmy windykacyjnej i poproś o wyjaśnienie. Jeśli sprawa jest poważna, możesz złożyć skargę do właściwej instytucji.
Przykłady
Kari otrzymuje żądanie windykacyjne za niezapłacony rachunek od dentysty. Dzwoni do firmy windykacyjnej i wyjaśnia, że była chora i dlatego nie była w stanie na bieżąco odbierać poczty. Osoba prowadząca sprawę może zapisać te informacje w sprawie. Nie może jednak przekazać ich pracodawcy Kari, jej partnerowi ani sąsiadowi. To są sprawy osobiste. Jeśli firma windykacyjna dzwoni do Kari, a telefon odbiera ktoś inny, musi zachować ostrożność. Nie powinna wyjaśniać szczegółów sprawy windykacyjnej osobie, która odebrała. Obowiązek zachowania poufności nadal obowiązuje.
Arne prowadzi małą firmę stolarską. Firma ma sprawę windykacyjną po sporze z dostawcą. Do skargi do komisji odwoławczej Arne dołącza e-maile pokazujące ceny, klientów i problemy z dostawami. Komisja odwoławcza może wykorzystać dokumenty do rozpatrzenia sprawy. Jednak członkowie komisji i osoby pracujące na jej rzecz nie mogą przekazywać tych informacji osobom nieuprawnionym. To są sprawy dotyczące działalności i interesów handlowych. Jeśli komisja odwoławcza stwierdzi, że ustawa o windykacji została naruszona, jej stanowisko może mimo to zostać przesłane do Norweskiego Urzędu Nadzoru Finansowego (Finanstilsynet) na podstawie § 24. Jest to ustawowy obowiązek raportowania, a nie przypadkowe udostępnianie informacji.
Częste błędy
- Przekonanie, że firma windykacyjna może powiedzieć pracodawcy, dlaczego dzwoni
- Przekazywanie ustnie zbyt wielu prywatnych informacji bez prośby o kontakt pisemny
- Przekonanie, że obowiązek zachowania poufności blokuje wszelkie zgodne z prawem udostępnianie informacji kredytowych
- Zapominanie, że komisja odwoławcza również ma obowiązek zachowania poufności
- Przekonanie, że informacje nigdy nie mogą zostać przekazane do Økokrim
Co powinieneś zrobić?
Jeśli kontaktujesz się z firmą windykacyjną w sprawie dotyczącej prywatnych informacji, korzystaj z kontaktu pisemnego. Wtedy masz dokumentację.
Poproś, aby korespondencja była kierowana na właściwy adres e-mail, do cyfrowej skrzynki pocztowej lub na adres pocztowy. Zadbaj o to, aby Twoje dane kontaktowe były aktualne.
Jeśli firma windykacyjna dzwoni do Ciebie do pracy, możesz poprosić o kontakt prywatny. Napisz: „Nie życzę sobie, aby kontaktowali się Państwo ze mną w miejscu pracy. Proszę korzystać z mojego e-maila lub prywatnego numeru telefonu.”
Jeśli uważasz, że informacje zostały niewłaściwie udostępnione, napisz krótką skargę. Poproś o informację, jakie dane zostały udostępnione, komu, kiedy i na jakiej podstawie.