§ 7-1. Kogo możesz przyjąć do swojego gospodarstwa domowego?
Możesz przyjąć swojego małżonka (ektefelle) lub partnera w związku nieformalnym (samboer), swoje dzieci, wnuki, rodziców i dziadków — bez pytania wynajmującego (utleier). Inne osoby wymagają zgody. Wynajmujący może jednak odmówić tylko wtedy, gdy istnieje uzasadniona przyczyna (saklig grunn) albo gdy lokal mieszkalny (bolig) stanie się wyraźnie przeludniony.
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
Najemca (leier) ma prawo przyjąć do swojego gospodarstwa domowego (husstand) swojego małżonka lub partnera w związku nieformalnym, swoich własnych krewnych albo krewnych małżonka lub partnera w związku nieformalnym w linii prostej wstępnej lub zstępnej oraz dzieci przybrane. Przyjęcie innych osób do gospodarstwa domowego wymaga zgody wynajmującego. Odmowa zgody jest możliwa tylko wtedy, gdy okoliczności dotyczące danej osoby stanowią uzasadnioną przyczynę do tego lub gdy lokal (husrom) stanie się wyraźnie przeludniony.
Co to oznacza?
Lokal mieszkalny to Twój dom — i to Ty decydujesz, kto w nim mieszka, w pewnych granicach.
Prawo do przyjęcia bez pytania:
Te osoby możesz zawsze przyjąć — zgoda nie jest potrzebna:
- Małżonek lub partner w związku nieformalnym
- Twoje własne dzieci, wnuki i dalsi zstępni
- Twoi rodzice, dziadkowie i dalsi wstępni
- Odpowiedni krewni Twojego małżonka lub partnera w związku nieformalnym
- Dzieci przybrane
Inne osoby wymagają zgody:
Jeśli chcesz przyjąć kolegę, siostrę, wujka lub inną osobę spoza wymienionego kręgu, musisz poprosić wynajmującego o zgodę.
Wynajmujący może odmówić tylko z dwóch powodów:
Po pierwsze: okoliczności dotyczące danej osoby stanowią uzasadnioną przyczynę odmowy. Oznacza to coś konkretnego i udokumentowanego — nie przeczucie ani uprzedzenia. Jeśli na przykład dana osoba ma historię niszczenia cudzej własności, może to być uzasadnione. To, że ktoś „wygląda niepoważnie”, nigdy nie jest uzasadnioną przyczyną.
Po drugie: lokal mieszkalny staje się wyraźnie przeludniony. Mieszkanie dwupokojowe z sześcioma dorosłymi zostanie zazwyczaj uznane za przeludnione.
Pamiętaj: dyskryminacja jest niezgodna z prawem zgodnie z § 1-8. Wynajmujący nie może odmówić ze względu na pochodzenie etniczne, niepełnosprawność, orientację seksualną lub podobne cechy.
Przykłady
Ingrid jest w związku nieformalnym z Petterem. Petter nie jest wpisany do umowy najmu (leieavtale). Ingrid przyjmuje Pettera do gospodarstwa domowego bez pytania wynajmującego — ma do tego pełne prawo. Powinna jednak poinformować o tym wynajmującego, aby nie doszło do nieporozumień.
Sara chce przyjąć swoją przyjaciółkę, która potrzebuje miejsca do mieszkania na trzy miesiące. To nie jest podnajem (framleie) — przyjaciółka jest częścią gospodarstwa domowego Sary i nie płaci czynszu. Sara prosi wynajmującego o zgodę. Wynajmujący może odmówić tylko z uzasadnionej przyczyny, a „nie chcę więcej osób w mieszkaniu” samo w sobie nie jest wystarczająco uzasadnione — pytanie brzmi, czy mieszkanie to wytrzyma.
Częste błędy
- Proszenie o zgodę na małżonka lub dzieci. Nie musisz tego robić. To Twoje prawo.
- Przekonanie, że wynajmujący może dowolnie odmówić komukolwiek. Może odmówić tylko z uzasadnionej przyczyny.
- Mylenie przyjęcia do gospodarstwa domowego z podnajmem. Podnajem jest wtedy, gdy ktoś płaci Ci za mieszkanie u Ciebie. Przyjęcie do gospodarstwa domowego tym nie jest.
Co powinieneś zrobić?
Przyjmij małżonka i bliską rodzinę bez pytania — ale dla porządku poinformuj wynajmującego na piśmie. Jeśli chcesz przyjąć inne osoby: wyślij pisemną prośbę. Pamiętasz, że odmowa nie jest możliwa bez uzasadnionej przyczyny? Wtedy pomaga mieć prośbę i odpowiedź udokumentowane.