§ 4-6. Władze mogą wprowadzić zamrożenie czynszów
W szczególnych sytuacjach rząd może wprowadzić zamrożenie czynszów (leiestopp) lub ustalić maksymalne stawki czynszu (husleie) — na przykład w czasie wojny, poważnych kryzysów lub nadzwyczajnego wzrostu cen. W normalnych czasach zdarza się to rzadko.
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
Jeżeli wymagają tego okoliczności, Król może na określone okresy, dla określonych obszarów lub określonych stosunków najmu (leieforhold) ustalić zamrożenie czynszów i maksymalne stawki czynszu. Król może także wydawać rozporządzenia określające, co należy uważać za czynsz przeciętny (gjengs leie).
Co to oznacza?
Ten przepis to podstawa prawna na wypadek sytuacji nadzwyczajnych — czyli reguła, która pozwala władzom szybko działać w sytuacji kryzysowej.
W przypadku wojny, klęski żywiołowej, pandemii lub nadzwyczajnego wzrostu cen rząd może w drodze rezolucji królewskiej (kongelig resolusjon) wprowadzić zamrożenie czynszów: żaden wynajmujący (utleier) nie może wtedy podnieść czynszu. Władze mogą też ustalić maksymalne stawki czynszu dla określonych rodzajów lokali mieszkalnych (bolig) lub dla określonych obszarów geograficznych.
Władze mogą również określić, co należy uważać za „czynsz przeciętny” — czyli ustalić oficjalną cenę referencyjną.
W normalnych czasach ten przepis nie jest stosowany. To zawór bezpieczeństwa — ale ważne jest, że istnieje.