§ 6-3. Powiadomienie poręczyciela o zaległościach i odroczeniu płatności
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
W skrócie
- Kredytodawca (kredittyter) musi powiadomić poręczyciela (kausjonist) na piśmie o zaległościach w spłacie w ciągu trzech miesięcy.
- Należy również powiadomić o odroczeniu płatności na okres dłuższy niż trzy miesiące.
- O śmierci, upadłości i postępowaniu w sprawie restrukturyzacji długów klienta (kunde) należy powiadomić bez zbędnej zwłoki.
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
§ 6-3. Obowiązek powiadomienia w przypadku zaległości w spłacie, odroczenia płatności itp.
Co to oznacza?
Ten paragraf dotyczy obowiązku kredytodawcy do powiadamiania poręczyciela (osoby, która poręczyła za cudzy dług). Kredytodawca musi poinformować na piśmie, gdy klient zalega ze spłatą, a powiadomienie musi nastąpić w ciągu trzech miesięcy od początku zaległości. Krótkotrwałą zaległość można pominąć. Dotyczy to zaległości, która trwa najwyżej dwa miesiące i która również w połączeniu z wcześniejszymi opóźnieniami nie daje podstaw, by sądzić, że klient będzie miał problemy z płaceniem. Przykład: klient spóźnia się z zapłatą jednej raty, ale szybko to reguluje, a poza tym płacił zgodnie z umową. Wtedy kredytodawca może nie powiadamiać poręczyciela.
Jeżeli kredytodawca już raz wysłał powiadomienie, musi informować poręczyciela o tym, jak rozwija się sprawa. Jeżeli poręczyciel sądzi, że sprawa została uregulowana po zgłoszonej zaległości, obowiązek powiadomienia zaczyna obowiązywać od nowa, gdy klient później zalega z nową płatnością. Kredytodawca nie może więc zakładać, że stare powiadomienie obejmuje późniejsze zaległości. Poręczyciel musi też zostać powiadomiony na piśmie i bez zbędnej zwłoki za każdym razem, gdy kredytodawca i klient uzgodnią odroczenie spłaty rat kapitałowych lub odsetek na okres dłuższy niż trzy miesiące.
Ustęp czwarty wymienia zdarzenia, które zawsze wymagają powiadomienia bez niepotrzebnego czekania: klient umiera, wobec jego majątku wszczęto postępowanie w sprawie restrukturyzacji długów lub postępowanie upadłościowe albo klient złożył wniosek o restrukturyzację długów na podstawie ustawy o restrukturyzacji długów. Tutaj nie ma wyjątku dla przypadków krótkotrwałych.
Ten paragraf należy czytać razem z innymi przepisami o poręczeniu (kausjon). Zgodnie z § 6-2 kredytodawca musi powiadomić poręczyciela na piśmie, gdy uzgodnione zabezpieczenie nie zostanie ustanowione lub przestanie istnieć albo gdy brakuje przewidzianego ubezpieczenia spłaty kredytu. Zgodnie z § 6-4 poręczyciel może sam w każdej chwili poprosić o informacje, między innymi o kwocie, za którą odpowiada, oraz o odsetkach i kosztach. Powiadomienia z § 6-3 kredytodawca wysyła więc z własnej inicjatywy, natomiast § 6-4 daje poręczycielowi własne prawo do zadawania pytań. Powiadomienie o zaległości daje poręczycielowi podstawę do rozważenia § 6-9, który pozwala poręczycielowi spłacić dług w całości lub w części, gdy klient dopuścił się zaległości w stopniu większym niż nieistotny lub gdy należy się tego spodziewać. Zgodnie z § 6-7 odpowiedzialność poręczyciela zmniejsza się, gdy klient spłaca odsetki i raty kapitałowe.
- § 6-2Powiadomienie poręczyciela, gdy brakuje zabezpieczenia lub ubezpieczenia spłaty kredytu
- § 6-4Prawo poręczyciela do informacji
- § 6-9Zwolnienie z poręczenia: prawo poręczyciela do wcześniejszej spłaty
- § 6-7Zmniejszenie i wygaśnięcie odpowiedzialności poręczyciela