§ 6-3. Powiadomienie poręczyciela o zaległościach i odroczeniu płatności

Finansavtaleloven·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 6-3. Obowiązek powiadomienia w przypadku zaległości w spłacie, odroczenia płatności itp.

(1) Kredytodawca musi w pisemnym dokumencie powiadomić poręczyciela o zaległości w spłacie ze strony kredytobiorcy najpóźniej trzy miesiące po wystąpieniu zaległości. Powiadomienia można jednak zaniechać w przypadku przejściowej zaległości. Za przejściową zaległość uważa się zaległość, która nie przekracza dwóch miesięcy i która w połączeniu z podobnymi wcześniejszymi zaległościami również nie daje podstaw do obaw o niewypłacalność kredytobiorcy.
(2) Po wysłaniu powiadomienia zgodnie z ustępem pierwszym kredytodawca musi informować poręczyciela o dalszym rozwoju stosunku kredytowego. Jeżeli poręczyciel ma podstawy sądzić, że sytuacja została uregulowana po zgłoszonej zaległości, w przypadku zaległości w spłacie późniejszego zobowiązania płatniczego obowiązuje nowy obowiązek powiadomienia zgodnie z ustępem pierwszym.
(3) Kredytodawca musi bez zbędnej zwłoki powiadomić poręczyciela w pisemnym dokumencie za każdym razem, gdy zostanie uzgodnione odroczenie spłaty rat kapitałowych lub odsetek na okres dłuższy niż trzy miesiące.
(4) Jeżeli kredytodawca dowie się, że kredytobiorca zmarł, że wszczęto postępowanie w sprawie restrukturyzacji długów lub postępowanie upadłościowe wobec majątku kredytobiorcy albo że kredytobiorca złożył wniosek o restrukturyzację długów na podstawie gjeldsordningsloven (ustawa o restrukturyzacji długów), poręczyciel musi zostać powiadomiony bez zbędnej zwłoki.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 6-3

Co to oznacza?

Ten paragraf dotyczy obowiązku kredytodawcy do powiadamiania poręczyciela (osoby, która poręczyła za cudzy dług). Kredytodawca musi poinformować na piśmie, gdy klient zalega ze spłatą, a powiadomienie musi nastąpić w ciągu trzech miesięcy od początku zaległości. Krótkotrwałą zaległość można pominąć. Dotyczy to zaległości, która trwa najwyżej dwa miesiące i która również w połączeniu z wcześniejszymi opóźnieniami nie daje podstaw, by sądzić, że klient będzie miał problemy z płaceniem. Przykład: klient spóźnia się z zapłatą jednej raty, ale szybko to reguluje, a poza tym płacił zgodnie z umową. Wtedy kredytodawca może nie powiadamiać poręczyciela.

Jeżeli kredytodawca już raz wysłał powiadomienie, musi informować poręczyciela o tym, jak rozwija się sprawa. Jeżeli poręczyciel sądzi, że sprawa została uregulowana po zgłoszonej zaległości, obowiązek powiadomienia zaczyna obowiązywać od nowa, gdy klient później zalega z nową płatnością. Kredytodawca nie może więc zakładać, że stare powiadomienie obejmuje późniejsze zaległości. Poręczyciel musi też zostać powiadomiony na piśmie i bez zbędnej zwłoki za każdym razem, gdy kredytodawca i klient uzgodnią odroczenie spłaty rat kapitałowych lub odsetek na okres dłuższy niż trzy miesiące.

Ustęp czwarty wymienia zdarzenia, które zawsze wymagają powiadomienia bez niepotrzebnego czekania: klient umiera, wobec jego majątku wszczęto postępowanie w sprawie restrukturyzacji długów lub postępowanie upadłościowe albo klient złożył wniosek o restrukturyzację długów na podstawie ustawy o restrukturyzacji długów. Tutaj nie ma wyjątku dla przypadków krótkotrwałych.

Ten paragraf należy czytać razem z innymi przepisami o poręczeniu (kausjon). Zgodnie z § 6-2 kredytodawca musi powiadomić poręczyciela na piśmie, gdy uzgodnione zabezpieczenie nie zostanie ustanowione lub przestanie istnieć albo gdy brakuje przewidzianego ubezpieczenia spłaty kredytu. Zgodnie z § 6-4 poręczyciel może sam w każdej chwili poprosić o informacje, między innymi o kwocie, za którą odpowiada, oraz o odsetkach i kosztach. Powiadomienia z § 6-3 kredytodawca wysyła więc z własnej inicjatywy, natomiast § 6-4 daje poręczycielowi własne prawo do zadawania pytań. Powiadomienie o zaległości daje poręczycielowi podstawę do rozważenia § 6-9, który pozwala poręczycielowi spłacić dług w całości lub w części, gdy klient dopuścił się zaległości w stopniu większym niż nieistotny lub gdy należy się tego spodziewać. Zgodnie z § 6-7 odpowiedzialność poręczyciela zmniejsza się, gdy klient spłaca odsetki i raty kapitałowe.

Powiązane paragrafy
Wszystkie paragrafy ustawy o umowach finansowych →
Pytania dotyczące tego paragrafu