§ 4-35. Upoważnienie dla nowego banku przy przeniesieniu rachunku (kontobytte)

Ten przepis pozwala konsumentowi powierzyć samo przenoszenie nowemu bankowi. Konsument uzgadnia przeniesienie rachunku z nowym bankiem (przyjmującym dostawcą usług płatniczych) i upoważnia go do przeprowadzenia zmiany. Upoważnienie jest sygnałem startowym: gdy tylko nowy bank je otrzyma, musi rozpocząć działania.

Upoważnienie można ograniczyć. Konsument może sprawić, że obejmie ono tylko niektóre z zadań, które § 4-37 nakłada na stary bank, a § 4-38 na nowy. Może je także ograniczyć do wybranych wpłat lub wybranych stałych zleceń, tak aby nie wszystko zostało przeniesione naraz.

Ustęp trzeci daje konsumentowi kontrolę nad terminem. Może sam wybrać, od jakiej daty stałe zlecenia płatnicze i polecenia zapłaty mają być realizowane z rachunku w nowym banku. Data nie może przypadać wcześniej niż sześć dni roboczych po otrzymaniu przez nowy bank informacji, które stary bank musi przesłać zgodnie z § 4-37. Ustęp czwarty wymaga, aby nowy bank przekazał konsumentowi pisemną kopię upoważnienia.

Ten przepis jest jednym z kilku etapów procesu. Zgodnie z § 4-36 nowy bank musi zwrócić się do starego o wykonanie zadań w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania upoważnienia. Stary bank musi następnie, zgodnie z § 4-37, przesłać informacje w ciągu pięciu dni roboczych. Nowy bank wykonuje swoje zadania w ciągu pięciu dni roboczych od otrzymania informacji, zob. § 4-38. Przebieg procesu wygląda więc tak: upoważnienie, wniosek, informacje i start w wybranym dniu.

Jeśli konsument chce otworzyć rachunek w banku w innym państwie EOG (EØS), obowiązuje § 4-39 z nieco inną procedurą. Ramy całego systemu określa § 4-34, który zapewnia konsumentowi jasną, szybką i bezpieczną procedurę.