§ 2-9. Spłata kwoty kredytu
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
W skrócie
- Przy spłacie kredytu odsetki i koszty płaci się do dnia zapłaty włącznie.
- Dłużnik (skyldner) może zapłacić przed uzgodnionym terminem.
- Wpłata bez wskazania, czego dotyczy, jest zaliczana na najstarszą wymagalną należność.
- Przy opóźnieniu w płatności stosuje się ustawę o odsetkach za opóźnienie (forsinkelsesrenteloven), z dodatkową ochroną dłużnika.
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
§ 2-9. Spłata kwoty kredytu
Co to oznacza?
Ten przepis określa, jak rozlicza się kredyt. Jeśli spłacasz kredyt, musisz pokryć odsetki, opłaty i inne koszty do dnia zapłaty włącznie. Wyjątkiem jest wcześniejsza spłata kredytu o stałym oprocentowaniu (fastrentekreditt), którą reguluje § 2-10. Poza tym zasadą jest, że pożyczkodawca może zażądać zwrotu kredytu wraz z naliczonymi odsetkami i kosztami, kiedy zechce, chyba że postanowiono inaczej. Dłużnik może też spłacić całą kwotę lub jej część przed uzgodnionym terminem.
Ustęp trzeci rozwiązuje praktyczny problem. Jeśli dłużnik wpłaca ratę lub inną część należności, nie mówiąc, czego ona dotyczy, a okoliczności nie wskazują na nic innego, wpłatę zalicza się na najstarszą należność, która stała się wymagalna na podstawie umowy kredytowej. Przykład: dłużnik wpłaca kwotę bez opisu, a dwie raty są już wymagalne. Kwota zostaje wtedy zaliczona na ratę, która stała się wymagalna jako pierwsza.
Ustęp czwarty odsyła do ustawy o odsetkach za opóźnienie. Stosuje się ją, gdy płatność związana z umową kredytową następuje z opóźnieniem, chyba że umowa zawiera warunki korzystniejsze dla dłużnika. Przy kredycie hipotecznym dłużnik może korzystać z § 4 ustawy o odsetkach za opóźnienie, nawet jeśli nie jest konsumentem. Ten przepis mówi, że odsetki za opóźnienie mogą zostać złagodzone (obniżone), jeśli dłużnik miał uzasadniony powód, by odmówić zapłaty. Poza tym wierzyciel nie może żądać innych opłat ani uśrednionych pozycji strat niż te, na które pozwala ustawa o windykacji (inkassoloven), a od tych zasad nie można odstąpić na niekorzyść dłużnika.
§ 2-10 daje wierzycielowi prawo do żądania pokrycia straty przy wcześniejszej spłacie kredytu o stałym oprocentowaniu, jeśli tak stanowi umowa. Dłużnik nie odpowiada za więcej niż odsetki, które w przeciwnym razie zostałyby zapłacone. Jeśli wierzyciel może żądać pokrycia straty, dłużnikowi należy w takim samym zakresie zaliczyć zysk, który osiąga wierzyciel. § 2-11 i § 2-12 dotyczą sytuacji po zapłacie należności: dłużnik i poręczyciel (kausjonist) mają otrzymać pisemne potwierdzenie, a wierzyciel ma zadbać o wykreślenie lub zwolnienie zastawu (pant) i innych zabezpieczeń, chyba że uzgodniono inaczej.