§ 5-2. Spokój, porządek i trzymanie zwierząt
Masz obowiązek przestrzegać zwykłych zasad porządkowych w budynku. Ale nawet jeśli wynajmujący (utleier) zakazał trzymania zwierząt, możesz mieć zwierzę — jeśli masz ku temu dobre powody i zwierzę nikomu nie przeszkadza.
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
Jeśli nie uzgodniono inaczej, wynajmujący ma obowiązek w okresie najmu utrzymywać zwykły spokój i porządek w nieruchomości.
Najemca (leier) ma obowiązek przestrzegać zwykłych zasad porządkowych oraz rozsądnych poleceń, które wynajmujący ustalił w celu zapewnienia dobrego porządku domowego. Nawet jeśli wynajmujący ustalił zakaz trzymania zwierząt w nieruchomości, najemca może trzymać zwierzęta, jeżeli przemawiają za tym dobre powody, a trzymanie zwierząt nie jest uciążliwe dla wynajmującego ani dla pozostałych użytkowników nieruchomości.
Co to oznacza?
Obowiązek wynajmującego: Wynajmujący odpowiada za spokój i porządek w całym budynku. Oznacza to, że jeśli sąsiad nad tobą ciągle hałasuje, to wynajmujący musi się tym zająć — nie tylko ty. Możesz zgłosić sprawę wynajmującemu i żądać, żeby podjął działania.
Twój obowiązek: Musisz przestrzegać regulaminu porządku domowego (husordensregler) — typowych zasad dotyczących ciszy po godzinie 23, sprzątania części wspólnych, segregacji śmieci i podobnych. Jeśli zasady są rozsądne i uzasadnione, masz obowiązek ich przestrzegać.
Trzymanie zwierząt — ważny wyjątek:
Wiele umów najmu zawiera zapis „żadnych zwierząt”. Ale ustawa daje ci ważny wyjątek: nawet jeśli umowa zakazuje zwierząt, możesz mieć zwierzę, jeśli:
Po pierwsze: Masz dobre powody. Typowe przykłady to dziecko silnie przywiązane do zwierzęcia, potrzeba posiadania psa asystującego albo to, że jest to małe i spokojne zwierzę, które nie powoduje uciążliwości.
Po drugie: Zwierzę nie jest uciążliwe dla wynajmującego ani dla innych najemców. Spokojny kot w mieszkaniu zwykle mieści się w granicach. Kojec z sześcioma sukami raczej nie.
Uważaj: Jeśli masz zwierzę, które faktycznie jest uciążliwe, i otrzymałeś pisemne ostrzeżenie od wynajmującego, może on rozwiązać umowę ze skutkiem natychmiastowym (heving) na podstawie § 9-9.
Przykłady
Sara ma kota i wynajmuje mieszkanie z klauzulą „no pets”. Kot jest spokojny, nie wydziela zapachu i nigdy nie przebywa w częściach wspólnych. Żaden sąsiad się nie skarży. Sara ma „dobre powody” — ma kota od dziesięciu lat i jest z nim silnie związana. Zakaz w umowie nie zmienia ustawy: trzymanie zwierzęcia jest zgodne z prawem.
Lars ma psa, który ciągle szczeka, a sąsiedzi się skarżą. Wynajmujący daje pisemne ostrzeżenie. Lars nic nie robi. Trzymanie zwierzęcia jest uciążliwe dla innych użytkowników — i jeśli to będzie trwać, wynajmujący może rozwiązać umowę najmu (leieavtale) ze skutkiem natychmiastowym.
Częste błędy
- Przekonanie, że „no pets” w umowie jest bezwzględne. Tak nie jest — ustawa daje ci wyjątek pod pewnymi warunkami.
- Przekonanie, że obowiązek wynajmującego dotyczący spokoju i porządku obejmuje tylko jego własne działania. Wynajmujący odpowiada za cały budynek — w tym za uciążliwych sąsiadów.
Co powinieneś zrobić?
Jeśli masz zwierzę i nie masz pewności: poproś wynajmującego na piśmie o zgodę. Opisz zwierzę i wyjaśnij, że nie będzie uciążliwe. Wielu wynajmujących się zgadza. Jeśli wynajmujący odmówi, możesz rozważyć, czy wyjątek przewidziany w ustawie mimo to daje ci prawo — ale bezpieczniej jest mieć zgodę, niż polegać wyłącznie na wyjątku.