§ 40. Ile musisz zapłacić, gdy odwołujesz zlecenie
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
W skrócie
- Płacisz za pracę, która została wykonana lub zostanie wykonana po odwołaniu zlecenia (avbestilling), liczoną tak, jakby była osobnym zleceniem (oppdrag).
- Rzemieślnik (håndverker) może dodatkowo żądać odszkodowania (erstatning) za straty, w tym za utracony zysk (tapt fortjeneste), którego nie mógł odrobić na innych zleceniach.
- Odszkodowanie nie przysługuje w trzech przypadkach, gdy przyczyną są nieprzewidziane okoliczności, na które nie masz wpływu.
- Uzgodniona opłata za odwołanie (avbestillingsgebyr) obowiązuje tylko wtedy, gdy jest rozsądna.
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
§ 40. Odpowiedzialność za odwołanie zlecenia
- konsument (forbruker) nie potrzebuje usługi, ponieważ rzecz (ting) lub nieruchomość, której usługa dotyczy, uległa utracie lub istotnemu uszkodzeniu z powodu nieprzewidzianych okoliczności niezależnych od konsumenta,
- przepisy prawa, ingerencja organu władzy publicznej lub inne podobne nieprzewidziane okoliczności niezależne od konsumenta uniemożliwiają konsumentowi skorzystanie z usługi, lub
- konsument nie może zapłacić ani zapewnić niezbędnego współdziałania (medvirkning) z powodu nieprzewidzianej przeszkody niezależnej od konsumenta.
Co to oznacza?
Ten paragraf odpowiada na pytanie, ile kosztuje cię odwołanie zlecenia. Ustęp pierwszy dotyczy pracy, która została już wykonana albo zostanie wykonana po odwołaniu zlecenia zgodnie z § 39. Za tę część rzemieślnik może żądać zapłaty odpowiadającej cenie, jaka obowiązywałaby, gdyby zlecenie obejmowało tylko tę właśnie część. Cenę oblicza się według zasad z § 32. Przykład: konsument odwołuje zlecenie w połowie pracy. Rzemieślnik może wtedy żądać zapłaty za wykonaną część, tak jakby była osobnym zleceniem.
Ustęp drugi daje rzemieślnikowi dodatkowo prawo do odszkodowania za straty spowodowane odwołaniem zlecenia. Obejmuje to utracony zysk, ale tylko w takim zakresie, w jakim wykaże on, że nie mógł zarobić podobnej kwoty na innych zleceniach.
Od obowiązku zapłaty odszkodowania są trzy wyjątki. W tych sytuacjach nie można żądać odszkodowania. Po pierwsze, jeśli rzecz lub nieruchomość uległa utracie lub istotnemu uszkodzeniu, przez co usługa przestaje być ci potrzebna, a przyczyną są nieprzewidziane okoliczności, na które nie masz wpływu. Po drugie, jeśli przepisy prawa, ingerencja władz lub coś podobnego uniemożliwia ci skorzystanie z usługi. Po trzecie, jeśli nieprzewidziana przeszkoda, na którą nie masz wpływu, sprawia, że nie możesz ani zapłacić, ani współdziałać przy pracach.
Ustęp trzeci pozwala stronom (part) uzgodnić zamiast tego opłatę za odwołanie, czyli odszkodowanie standardowe. Musi ona być rozsądna w świetle zasad z ustępu pierwszego i drugiego, a wyjątki obowiązują również tutaj. Paragraf opiera się na § 39, który daje samo prawo do odwołania zlecenia. § 44 o rozliczeniu (oppgjør) przy odstąpieniu od umowy (heving) odsyła do tego paragrafu, ponieważ odstąpienie od umowy przez rzemieślnika rozstrzyga się według tych samych zasad.