§ 4-7. Wycena lokalu mieszkalnego i innych składników majątku, które zachowujesz

Ustawa o układzie w sprawie spłaty długów (Gjeldsordningsloven)·LOV-1992-07-17-99

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 4-7. Wycena składników majątku, które mają zostać zachowane

Jeżeli dłużnik (skyldner) ma zachować lokal mieszkalny stanowiący jego własność, wartość rynkową lokalu mieszkalnego ustala komornik wspólnie z dwoma biegłymi rzeczoznawcami posiadającymi szczególną wiedzę, wyznaczonymi przez komornika do udziału w wycenie.
Jeżeli dłużnik ma zachować inne składniki majątku obciążone zastawem, a jest to konieczne do ustalenia, w jakim zakresie obciążenia zastawem (panteheftelser) przewyższają wartość rynkową składnika majątku, wartość ustala komornik. Komornik może wyznaczyć jednego lub dwóch biegłych rzeczoznawców posiadających szczególną wiedzę do udziału w wycenie, jeżeli uzna to za konieczne.
Do przeprowadzenia wyceny stosuje się ponadto § 9-7 ustawy o egzekucji ustęp trzeci i czwarty.
Do możliwości zaskarżenia wyceny stosuje się § 9-12 ustawy o egzekucji ustęp pierwszy, drugi i czwarty. Wycenę dokonaną przez sąd można zaskarżyć tylko wtedy, gdy zaskarżenie dotyczy postępowania lub stosowania prawa.
Źródło: Lovdata — Gjeldsordningsloven (ustawa o układzie w sprawie spłaty długów) § 4-7

Co to oznacza?

Ten przepis określa, kto wycenia składniki majątku, które masz zachować. Jeśli jesteś właścicielem lokalu mieszkalnego i masz w nim nadal mieszkać, wartość rynkową (czyli kwotę, za jaką można sprzedać lokal) ustala komornik. Komornik robi to wspólnie z dwoma biegłymi rzeczoznawcami (osobami o szczególnej wiedzy fachowej), których sam wyznacza. Jeśli masz zachować inne składniki majątku obciążone zastawem (pant), wycenia się je tylko wtedy, gdy jest to potrzebne, aby ustalić, o ile dług zabezpieczony zastawem przewyższa ich wartość. Komornik może wtedy skorzystać z pomocy jednego lub dwóch biegłych rzeczoznawców.

Wartość ma duże znaczenie dla tego, jak traktowane są roszczenia. Zgodnie z § 4-8 roszczenia zabezpieczone zastawem na lokalu mieszkalnym są oprocentowane według umówionej stopy w takim zakresie, w jakim mieszczą się w wartości rynkowej powiększonej o dodatek w wysokości 10 procent. Zastaw ponad tę granicę traktuje się jak roszczenie niezabezpieczone zastawem. Wycena decyduje więc o tym, gdzie przebiega ta granica. Wykorzystuje się ją także przy ocenie, czy musisz sprzedać lokal mieszkalny, zob. § 4-4.

Samo przeprowadzenie wyceny odbywa się według przepisów ustawy o egzekucji dotyczących wyceny ruchomości. Zasadą jest, że wartość ustala komornik i ewentualni biegli rzeczoznawcy. Jeśli się nie zgadzają, decyduje większość. Jeśli bierze udział tylko jeden biegły rzeczoznawca, rozstrzyga głos komornika. Komornik musi też zapisać krótkie uzasadnienie w księdze komorniczej (namsboken).

Jeśli chcesz zaskarżyć wycenę, stosuje się przepisy ustawy o egzekucji dotyczące zażalenia. Zażalenie można wnieść w ciągu miesiąca od dnia, w którym strony otrzymały informację o wyniku. Jeśli wyceny dokonał sam sąd, nie możesz kwestionować samej oceny wartości, a jedynie błędy w postępowaniu lub w stosowaniu prawa. Jeśli sąd przeprowadza nową wycenę, biorą w niej udział ławnicy-rzeczoznawcy (skjønnsmedlemmer).

Ten przepis jest ściśle powiązany z sąsiednimi przepisami. § 4-5 określa, co masz prawo zachować, a to, czego nie można zachować, sprzedaje się zgodnie z § 4-6. Wartości te wykorzystuje się przy podziale zgodnie z § 4-8.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o układzie w sprawie spłaty długów →