§ 4-5. Jaki majątek możesz zatrzymać w układzie w sprawie spłaty długów

Ustawa o układzie w sprawie spłaty długów (Gjeldsordningsloven)·LOV-1992-07-17-99

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 4-5. Prawo dłużnika (skyldner) do zatrzymania rzeczy osobistych, środków transportu itp.

Jeżeli wartość rzeczy nie jest większa, niż w danych okolicznościach rozsądnie uzasadnia ich zatrzymanie przez dłużnika, dłużnik ma prawo zatrzymać:
  1. odzież i inne rzeczy do użytku osobistego dłużnika lub jego gospodarstwa domowego (husstand),
  2. wyposażenie domu, sprzęt i podobne ruchomości, których dłużnik potrzebuje w swoim domu,
  3. narzędzia, środki transportu i podobne pomoce, których dłużnik lub ktoś z jego gospodarstwa domowego potrzebuje do wykonywania zawodu, nauki lub z innych względów socjalnych, jednak nie ponad łączną wartość odpowiadającą kwocie bazowej ubezpieczenia społecznego. Od limitu kwotowego można odstąpić, jeżeli dłużnik prowadzi działalność gospodarczą (næringsvirksomhet) i żaden wierzyciel (fordringshaver) się temu nie sprzeciwia.
Jeżeli wartość rzeczy nie jest większa, niż sprawiałoby to, że odmowa ich zatrzymania przez dłużnika byłaby oczywiście niesprawiedliwa, dłużnik ma prawo zatrzymać rzeczy, które mają szczególną wartość osobistą dla dłużnika lub jego gospodarstwa domowego.
Jeżeli dłużnik lub ktoś należący do jego gospodarstwa domowego cierpi na chorobę lub jest niepełnosprawny, należy to rozsądnie uwzględnić. W szczególnych przypadkach rzeczy wymienione w ustępie pierwszym lit. c mogą wówczas zostać zatrzymane bez względu na ich wartość.
Jeżeli prawo do zatrzymania rzeczy zależy od tego, jaki inny majątek posiada dłużnik, uwzględnia się również majątek należący do małżonka dłużnika lub dzieci, które dłużnik lub małżonek utrzymuje, jeżeli rzeczy te mogą być używane przez dłużnika lub w jego gospodarstwie domowym.
Poza tym odpowiednio stosuje się §§ 2-4 ustawy o prawach wierzycieli do zaspokojenia (dekningsloven) i 2-5.
§ 2-6 ustawy o prawach wierzycieli do zaspokojenia stosuje się odpowiednio w zakresie, w jakim wymienione tam roszczenia otrzymują lepsze zaspokojenie niż inne roszczenia zgodnie z § 4-8 niniejszej ustawy lit. g.
Źródło: Lovdata — Gjeldsordningsloven (ustawa o układzie w sprawie spłaty długów) § 4-5

Co to oznacza?

Ten paragraf określa, jaki majątek możesz zatrzymać, gdy zostaje zawarty układ w sprawie spłaty długów (gjeldsordning), zamiast tego, by wszystko zostało sprzedane na rzecz wierzycieli (kreditor), czyli osób i firm, którym jesteś winien pieniądze. Zasada główna dotyczy rzeczy do użytku osobistego, wyposażenia domu oraz pomocy potrzebnych do pracy, nauki lub z powodów socjalnych. Warunkiem jest, że ich zatrzymanie przez Ciebie jest rozsądne. Łączna wartość nie może przekraczać kwoty bazowej ubezpieczenia społecznego. Jeśli prowadzisz działalność gospodarczą, od tego limitu można odstąpić, jeżeli żaden wierzyciel się nie sprzeciwi.

W praktyce są trzy dodatkowe zasady, które łagodzą zasadę główną. Rzeczy o szczególnej wartości osobistej dla Ciebie lub Twojej rodziny możesz zatrzymać, nawet jeśli przekraczają limit, o ile ich odebranie byłoby oczywiście niesprawiedliwe. W razie choroby lub niepełnosprawności w gospodarstwie domowym należy to rozsądnie uwzględnić, a w szczególnych przypadkach narzędzia pracy, środki transportu i podobne pomoce można zatrzymać bez względu na ich wartość. Przy ocenie, co jeszcze posiadasz, uwzględnia się także majątek należący do Twojego małżonka lub dzieci, które utrzymujecie, jeśli Ty lub Twoje gospodarstwo domowe możecie z tych rzeczy korzystać. Przykład: dłużnik potrzebuje samochodu, aby dojeżdżać do pracy, a ktoś w jego gospodarstwie domowym jest niepełnosprawny.

Ustawa odsyła również do ustawy o prawach wierzycieli do zaspokojenia, która chroni m.in. stypendia i świadczenia przeznaczone na określone cele oraz pieniądze potrzebne na koszty utrzymania (underhold) przez krótki czas do następnego dochodu. Stosuje się też przepisy tej ustawy o rozszerzonej możliwości zajęcia egzekucyjnego (utlegg) w zakresie, w jakim takie roszczenia otrzymują lepsze zaspokojenie zgodnie z § 4-8. Dotyczy to m.in. odszkodowania (erstatning) za szkodę wyrządzoną umyślnie, roszczeń o koszty utrzymania oraz podatków.

To, czego nie możesz zatrzymać na podstawie tego paragrafu lub § 4-4, zostaje sprzedane tak, aby wierzyciele uzyskali jak najlepsze zaspokojenie, zob. § 4-6. Sposób ustalania wartości tego, co zatrzymujesz, określa § 4-7. Twoje dochody regulują odrębne przepisy w § 4-3, natomiast § 4-5 dotyczy majątku. Pieniądze ze sprzedaży są dzielone zgodnie z § 4-8.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o układzie w sprawie spłaty długów →
Pytania dotyczące tego paragrafu