§ 4-46. Nieużywany rachunek: obowiązek powiadomienia przez bank

Ustawa o umowach finansowych (Finansavtaleloven)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 4-46. Nieużywany rachunek

(1) Jeżeli od ostatniej transakcji upłynęło więcej niż 24 miesiące, przy czym nie uwzględnia się dopisywania odsetek, dostawca usług płatniczych (betalingstjenesteyter) powinien wysłać powiadomienie o rachunku listem poleconym na ostatni znany adres klienta lub spadkobierców albo w inny sposób uzyskać od nich potwierdzenie otrzymania powiadomienia. Powiadomienie powinno zawierać informację o ewentualnym prawie dostawcy usług płatniczych do wypowiedzenia umowy rachunku na podstawie § 4-43 oraz o tym, kiedy zaczyna biec termin przedawnienia według ustawy o przedawnieniu (foreldelsesloven) § 4, kiedy upłynie i czego wymaga jego przerwanie.
(2) Niezbędnymi kosztami nawiązania kontaktu z klientem lub spadkobiercami zgodnie z ustawą o przedawnieniu § 4 ust. 1 zdanie trzecie można obciążyć rachunek. Jeżeli saldo na rachunku na korzyść klienta jest niższe niż koszt wysłania zawiadomienia listem poleconym, dostawca usług płatniczych może zamiast tego wysłać zawiadomienie do odbiorcy zwykłą przesyłką.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 4-46

Co to oznacza?

Ten przepis chroni klientów i spadkobierców przed sytuacją, w której pieniądze leżą zapomniane na rachunku, a nikt o tym nie wie. Jeśli od ostatniej transakcji minęło więcej niż 24 miesiące, przy czym dopisywane odsetki się nie liczą, bank musi wysłać powiadomienie o rachunku. Powiadomienie należy wysłać listem poleconym na ostatni znany adres klienta lub spadkobierców albo bank musi w inny sposób uzyskać potwierdzenie, że powiadomienie zostało otrzymane.

Powiadomienie musi mieć określoną treść. Bank powinien poinformować o swoim ewentualnym prawie do wypowiedzenia umowy rachunku oraz o terminie przedawnienia: kiedy zaczyna biec, kiedy upływa i co trzeba zrobić, aby go przerwać. Niezbędnymi kosztami nawiązania kontaktu z klientem lub spadkobiercami można obciążyć rachunek. Jeśli saldo jest niższe niż koszt listu poleconego, bank może wysłać zawiadomienie zwykłą pocztą.

Ustawa o przedawnieniu nadaje powiadomieniu duże znaczenie. Roszczenie wobec banku z tytułu wkładu przedawnia się dopiero 20 lat po wysłaniu powiadomienia zgodnie z tym przepisem. Dotyczy to także sytuacji, gdy po powiadomieniu na rachunek są dopisywane odsetki. Przedawnienie następuje jednak tylko wtedy, gdy bank przed upływem terminu zrobił to, czego można rozsądnie oczekiwać, aby skontaktować się z posiadaczem rachunku lub spadkobiercami. Termin zostaje przerwany, gdy posiadacz rachunku się zgłosi lub rachunek zostanie użyty, na przykład przez wypłatę lub wpłatę. Zasady te stosuje się odpowiednio do roszczeń wobec kasy publicznej.

Ta zasada wiąże się z prawem banku do wypowiedzenia umowy w § 4-43. Według tego przepisu 24 miesiące bez transakcji (odsetek się nie wlicza) uznaje się za uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy (oppsigelse). Bank może zamknąć rachunek najwcześniej dwa miesiące po pisemnym powiadomieniu klienta, ale może go zamknąć natychmiast w przypadku niezgodnego z prawem korzystania lub podania nieprawdziwych informacji. Klient ze swojej strony może wypowiedzieć umowę w każdej chwili na podstawie § 4-42. § 4-44 dotyczy rachunku z okresem związania, a § 4-45 daje bankowi prawo do zastrzeżenia sobie możliwości zablokowania instrumentu płatniczego (betalingsinstrument).

Przykład: rachunek pozostaje nieużywany przez ponad 24 miesiące, a klient przeprowadził się, nie podając nowego adresu. Bank wysyła list polecony na ostatni znany adres i wyjaśnia termin przedawnienia. Później klient lub spadkobiercy mogą się zgłosić i w ten sposób przerwać bieg przedawnienia.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →