§ 1-8. Inne definicje: sprzedaż na odległość (fjernsalg), płatnik (betaler), dzień roboczy (virkedag) i silne uwierzytelnianie klienta (sterk kundeautentisering)

Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 1-8. Inne definicje

(1) Przez umowę zawartą poza lokalem przedsiębiorstwa rozumie się w niniejszej ustawie umowę, o której mowa w ustawie o prawie odstąpienia od umowy § 5 lit. d, w związku z lit. c.
(2) Przez sprzedaż na odległość rozumie się w niniejszej ustawie umowy zawierane w ramach zorganizowanego systemu sprzedaży lub świadczenia usług bez jednoczesnej fizycznej obecności usługodawcy (tjenesteyter) i klienta (kunde), w których zawarcie umowy następuje wyłącznie za pomocą środków porozumiewania się na odległość.
(3) Przez płatnika rozumie się w niniejszej ustawie osobę fizyczną lub prawną, która wykonuje zobowiązanie przy użyciu środków płatniczych, w tym osobę, która jest posiadaczem rachunku płatniczego (betalingskonto) i zezwala na zlecenie płatnicze (betalingsoppdrag) z tego rachunku, lub, jeżeli nie ma rachunku płatniczego, osobę, która składa zlecenie płatnicze.
(4) Przez odbiorcę płatności rozumie się w niniejszej ustawie osobę fizyczną lub prawną, która jest zamierzonym odbiorcą środków płatniczych stanowiących przedmiot transakcji płatniczej (betalingstransaksjon).
(5) Przez nominalną stopę procentową rozumie się w niniejszej ustawie stopę procentową stosowaną w skali roku do kwoty depozytu na rachunku lub do kwoty kredytu pozostającej do spłaty.
(6) Przez dzień roboczy rozumie się w niniejszej ustawie dzień, w którym dostawca usług płatniczych (betalingstjenesteyter) płatnika lub odbiorcy płatności uczestniczący w wykonaniu transakcji płatniczej jest otwarty w zakresie wymaganym do takiego wykonania.
(7) Przez przedsiębiorstwo pośrednictwa (oppdragsforetak) rozumie się w niniejszej ustawie usługodawcę, który oferuje pośrednictwo finansowe (finansoppdrag).
(8) Przez uwierzytelnianie rozumie się w niniejszej ustawie procedurę, która umożliwia potwierdzenie zdarzenia, określonej treści lub ważności podpisu elektronicznego (elektronisk signatur) albo pieczęci elektronicznej, oraz procedurę, która umożliwia dostawcy usług płatniczych sprawdzenie tożsamości klienta lub ważności określonego instrumentu płatniczego (betalingsinstrument), w tym stosowania indywidualnych danych uwierzytelniających klienta.
(9) Przez silne uwierzytelnianie klienta rozumie się w niniejszej ustawie uwierzytelnianie oparte na użyciu dwóch lub więcej elementów należących do kategorii wiedza (coś, co wie tylko użytkownik), posiadanie (coś, co ma tylko użytkownik) i cecha użytkownika (coś, czym użytkownik jest), które są na tyle niezależne od siebie, że naruszenie jednego z nich nie oznacza ryzyka naruszenia pozostałych, i które są zaprojektowane w taki sposób, aby zapewnić poufność danych uwierzytelniających.
(10) Przez indywidualne dane uwierzytelniające (personlig sikkerhetsinformasjon) rozumie się w niniejszej ustawie spersonalizowane środki, które usługodawca udostępnia klientowi lub innemu użytkownikowi do celów uwierzytelniania.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 1-8

Co to oznacza?

Ten paragraf zbiera dziesięć definicji, które nie pasują do pozostałych paragrafów z definicjami.

Dwie pierwsze dotyczą form sprzedaży. Umowa zawarta poza lokalem przedsiębiorstwa jest zdefiniowana przez odesłanie do ustawy o prawie odstąpienia od umowy § 5. Głównym przypadkiem jest tam sytuacja, w której konsument (forbruker) zawiera umowę lub składa ofertę w obecności przedsiębiorcy w innym miejscu niż stały lokal przedsiębiorstwa. Obejmuje to także umowy zawarte w lokalu lub na odległość bezpośrednio po osobistym i indywidualnym zwróceniu się do konsumenta w takiej sytuacji. Sprzedaż na odległość to umowy zawarte w ramach zorganizowanego systemu, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, w których wszystko odbywa się za pomocą środków porozumiewania się na odległość. Definicja jest w praktyce taka sama jak w ustawie o prawie odstąpienia od umowy § 5.

Płatnik to osoba, która wykonuje zobowiązanie za pomocą środków płatniczych, czyli posiadacz rachunku, który zezwala na zlecenie płatnicze z rachunku, albo osoba składająca zlecenie płatnicze, gdy rachunku nie ma. Odbiorca płatności to zamierzony odbiorca pieniędzy. Nominalna stopa procentowa to roczna stopa procentowa od depozytu lub od kwoty kredytu pozostającej do spłaty. Dzień roboczy to dzień, w którym dostawca usług płatniczych płatnika lub odbiorcy jest otwarty w zakresie potrzebnym do wykonania transakcji. Przedsiębiorstwo pośrednictwa to usługodawca, który oferuje pośrednictwo finansowe.

Trzy ostatnie dotyczą bezpiecznej identyfikacji. Uwierzytelnianie to procedura pozwalająca potwierdzić na przykład, że podpis elektroniczny jest ważny, albo pozwalająca dostawcy usług płatniczych sprawdzić tożsamość klienta lub ważność instrumentu płatniczego. Silne uwierzytelnianie klienta wymaga co najmniej dwóch z trzech rodzajów elementów: czegoś, co wiesz, czegoś, co masz, i czegoś, czym jesteś. Elementy muszą być na tyle niezależne od siebie, aby naruszenie jednego nie osłabiało pozostałych, a całe rozwiązanie musi chronić poufność danych. Indywidualne dane uwierzytelniające to spersonalizowane środki, które usługodawca przekazuje klientowi do uwierzytelniania. Pojęcia dotyczące płatności łączą się z definicjami w § 1-5, a pośrednictwo finansowe jest zdefiniowane w § 1-3.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →