§ 16. „Zamówienie z obowiązkiem zapłaty” (bestilling med forpliktelse til å betale) — najważniejszy przycisk w internecie

Gdy kupujesz coś drogą elektroniczną, przycisk, który klikasz, aby sfinalizować zakup, musi być wyraźnie oznaczony słowami „zamówienie z obowiązkiem zapłaty” lub podobnymi. Jeśli sprzedawca tego nie zrobił, umowa kupna Cię nie wiąże, nawet jeśli kliknąłeś. Tuż nad przyciskiem muszą być też wyraźnie podane cena i czas trwania umowy.

Ustawa o prawie odstąpienia od umowy (angrerettloven)·LOV-2014-06-20-27

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

Jeżeli umowa, która ma zostać zawarta drogą elektroniczną, zobowiązuje konsumenta (forbruker) do zapłaty, przedsiębiorca (næringsdrivende) powinien w sposób wyraźny i wyróżniony zwrócić uwagę konsumenta na informacje określone w § 8 ustęp pierwszy litery a, e i n bezpośrednio przed złożeniem zamówienia przez konsumenta.

Przedsiębiorca powinien zapewnić, aby konsument wyraźnie potwierdził, że zamówienie pociąga za sobą obowiązek zapłaty. Jeżeli zamówienie składa się przez aktywowanie przycisku lub innej funkcji, przycisk lub funkcja powinny być oznaczone w łatwo czytelny sposób słowami „zamówienie z obowiązkiem zapłaty” lub podobnymi.

Jeżeli przedsiębiorca nie przestrzega przepisu ustępu drugiego, konsument nie jest związany umową ani zamówieniem.

Źródło: Lovdata — Angrerettloven (ustawa o prawie odstąpienia od umowy) § 16

Co to oznacza?

§ 16 to jedna z najsilniejszych ochron konsumenta w całej ustawie. Wymaga on dwóch rzeczy od każdego sklepu internetowego lub aplikacji, które pobierają opłaty:

1. Jasne informacje tuż przed zakupem. Tuż przed kliknięciem „Zamów” musisz zobaczyć w wyróżniony sposób trzy rzeczy:

Tych informacji nie wolno ukrywać na dole strony ani pod linkiem. Muszą być wyraźnie widoczne tuż nad przyciskiem zamówienia.

2. Przycisk zamówienia musi być wyraźnie oznaczony. Na przycisku musi być napisane „zamówienie z obowiązkiem zapłaty” lub coś podobnego. Przykłady, które są akceptowane: „Zapłać teraz” („Betal nå”), „Kup teraz” („Kjøp nå”), „Zamów i zapłać” („Bestill og betal”). Przykłady, które NIE są akceptowane: „Zamów” („Bestill”), „Wyślij” („Send”), „Dalej” („Fortsett”), „Potwierdź” („Bekreft”), „Zarejestruj się” („Registrer deg”).

Skutek naruszenia jest drastyczny. Jeśli sprzedawca nie ma prawidłowo oznaczonego przycisku płatności, umowa kupna Cię nie wiąże. Nie masz żadnej umowy. Nie jesteś winien żadnych pieniędzy. Nie musisz mówić „rezygnuję” ani korzystać z 14-dniowego terminu — zakup po prostu od początku jest nieważny.

To nie jest formalność wymyślona przez prawników. Przepis ma zapobiegać oszustwom, w których sklepy internetowe używają sformułowań takich jak „Przejdź dalej” lub „Zarejestruj abonament”, aby ukryć, że w rzeczywistości zobowiązujesz się finansowo.

Przykłady

Anne rejestruje się na stronie internetowej, aby „wypróbować za darmo przez 7 dni”. Podaje dane karty i klika przycisk „Rozpocznij okres próbny”. Dwa tygodnie później widzi na koncie obciążenie w wysokości 499 kr. Sprawdza proces zamawiania. Na przycisku było napisane „Rozpocznij okres próbny” — a nie „zamówienie z obowiązkiem zapłaty” ani nic podobnego. Zgodnie z § 16 ustęp trzeci Anne nie jest związana umową. Może zażądać od sprzedawcy zwrotu pieniędzy, a jeśli sprzedawca odmówi, może złożyć chargeback (tilbakeføring) w swoim banku, powołując się na § 16.

Sara robi zakupy w dużym sklepie internetowym. Napełnia koszyk i przechodzi do kasy. Tuż nad przyciskiem „Zamów i zapłać” widzi: zdjęcie produktu, cenę 1 749 kr z wysyłką oraz linijkę „Jednorazowy zakup, bez zobowiązań”. To spełnia wymogi § 16. Sara ma wszystkie kluczowe informacje tuż nad przyciskiem, a przycisk jest wyraźnie oznaczony jako zobowiązujący do zapłaty. Klika świadomie i jest związana umową.

Częste błędy

  1. Myślisz, że jesteś związany umową, bo kliknąłeś. Nie jesteś nią związany, jeśli przycisk nie był prawidłowo oznaczony. Samo kliknięcie nie wywołuje skutków prawnych, jeśli sprzedawca naruszył § 16.
  2. Myślisz, że „Potwierdź zamówienie” wystarczy. Nie wystarczy. Samo słowo „zamówienie” nie informuje o obowiązku zapłaty. Ustawa wymaga, aby było jasne, że zobowiązujesz się do zapłaty.
  3. Myślisz, że dotyczy to tylko nowych klientów. Nie, dotyczy to każdego nowego zamówienia — także gdy jesteś stałym klientem. Każdy nowy zakup wymaga prawidłowo oznaczonego przycisku.

Co powinieneś zrobić?

Jeśli „kliknąłeś tak” na coś, co nie było prawidłowo oznaczone, a sprzedawca żąda zapłaty: powołaj się na § 16 ustęp trzeci. Nie jesteś związany umową. Sprzedawca nie ma podstawy prawnej, aby żądać od Ciebie pieniędzy.

Jeśli pieniądze zostały już pobrane z karty, skontaktuj się ze swoim bankiem i poproś o chargeback. Opisz, że sprzedawca naruszył § 16. Banki zazwyczaj znają ten przepis.

Gdy robisz zakupy w internecie:

Często zadawane pytania

A co z abonamentami, które odnawiają się automatycznie?
Każde odnowienie również powinno spełniać wymogi § 16 poprzez odpowiednio wczesne powiadomienie, ale jest to kwestia nieco sporna. Decydujące jest to, czy przy pierwotnym zamówieniu zostałeś prawidłowo poinformowany — że był to abonament, o czasie trwania, cenie oraz o tym, że przycisk Cię zobowiązywał.
Czy dotyczy to także aplikacji w App Store?
Tak. Każde „Kup” w App Store powinno być zamówieniem z obowiązkiem zapłaty. Apple zwykle używa przycisku „Kup” lub „Pobierz” — z potwierdzeniem Touch ID/Face ID — co zazwyczaj uważa się za wystarczające.
A co z zakupem biletu na koncert lub wydarzenie?
To nadal handel elektroniczny, do którego ma zastosowanie § 16. Przycisk musi być wyraźnie oznaczony, a cena/czas trwania muszą być widoczne tuż nad nim.
Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o prawie odstąpienia od umowy →
Pytania na ten temat
Narzędzia