§ 1-4. Czy potrzebujesz pisemnej umowy najmu?
Ustna umowa najmu (leieavtale) jest legalna i ważna. Każda ze stron może jednak w dowolnym momencie zażądać, aby umowa została spisana. Nie musisz czekać — możesz o to poprosić już dziś.
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
Umowę najmu lokalu (husrom) można zawrzeć na piśmie lub ustnie. Jeżeli umowa jest ustna, należy ją spisać, jeżeli jedna ze stron tego zażąda.
Co to oznacza?
Wiele osób uważa, że umowa najmu nie jest ważna bez podpisu na papierze. To nieprawda. Jeśli ty i wynajmujący (utleier) uzgodniliście, że wynajmiesz mieszkanie, umowa jest wiążąca — nawet jeśli nigdy niczego nie podpisaliście.
Praktycznym problemem ustnych umów są dowody. Co właściwie uzgodniono? Jaki czynsz? Jakie zasady obowiązują przy remontach? Kto za co płaci? Bez niczego na piśmie trudno udowodnić, na co faktycznie się umówiliście.
Ustawa rozwiązuje to w prosty sposób: każda ze stron może zażądać spisania umowy — a druga strona ma wtedy obowiązek w tym uczestniczyć. Możesz tego zażądać ty, może tego zażądać wynajmujący, i żadne z was nie może odmówić.
Co powinno znaleźć się w pisemnej umowie najmu?
- Kto jest najemcą (leier), a kto wynajmującym
- Adres lokalu mieszkalnego (bolig)
- Wysokość czynszu i termin płatności
- Kaucja (depositum) (kwota i numer konta)
- Data rozpoczęcia i ewentualna data zakończenia
- Co jest wliczone (parking, komórka lokatorska, prąd, internet)
- Ewentualne warunki szczególne
Przykład
Tom zawarł ze swoim wynajmującym ustną umowę najmu pokoju za 6 500 kr miesięcznie. Po trzech miesiącach wynajmujący zaczyna twierdzić, że uzgodnili 7 500 kr. Tom pamięta to inaczej. Gdyby mieli pisemną umowę, sprawa byłaby jasna. Tom może teraz zażądać spisania umowy — i ustalenia czynszu na kwotę, którą uważa za właściwą, ewentualnie z pomocą Komisji Rozstrzygania Sporów Najmu (Husleietvistutvalget).
Częste błędy
- Przekonanie, że bez pisemnej umowy nie chroni cię ustawa o najmie lokali. Błąd — ustawa obowiązuje w każdym przypadku.
- Przekonanie, że wynajmujący może odmówić spisania umowy. Nie — każda ze stron może tego zażądać, a druga ma obowiązek w tym uczestniczyć.
- Zbyt długie zwlekanie z prośbą o pisemną umowę. Im dłużej czekasz, tym trudniej przypomnieć sobie, co faktycznie uzgodniono.
Co powinieneś zrobić?
Masz ustną umowę najmu? Poproś wynajmującego o jej spisanie. To twoje prawo. Jeśli wynajmujący robi trudności, możesz sam spisać to, co według ciebie uzgodniliście, i wysłać to wynajmującemu — z prośbą o potwierdzenie lub poprawki. Wtedy przynajmniej masz udokumentowane, jak rozumiałeś umowę.