§ 3-3. Zabezpieczenie majątku i potrącenia z wynagrodzenia w trakcie postępowania w sprawie negocjacji długów

Ten przepis daje komornikowi dwa narzędzia, które zapobiegają znikaniu wartości majątkowych w trakcie postępowania w sprawie negocjacji długów (gjeldsforhandling). Pierwsze dotyczy majątku, który ma posłużyć do zaspokojenia wierzycieli. Drugie to potrącenia z wynagrodzenia i innych świadczeń.

Jeśli dłużnik ma majątek, który zgodnie z § 4-6 ma zostać sprzedany, aby zaspokoić wierzycieli, komornik musi go zabezpieczyć. Zabezpieczenie odbywa się zgodnie z ustawą o egzekucji § 7-19 i działa jak zajęcie egzekucyjne (zastaw wierzyciela na danym składniku majątku). Oznacza to, że nie możesz już swobodnie dysponować tym majątkiem, i dotyczy to również relacji z osobami trzecimi. To, co zabezpieczenie oznacza w praktyce, zależy od rodzaju majątku. Jeśli jest on wpisany do rejestru rzeczowego, do rejestru wysyłane jest zawiadomienie. Ruchomości mogą zostać oddane na przechowanie. Pieniądze również są oddawane na przechowanie i wpłacane do norweskiego banku.

Ustęp drugi dotyczy zabezpieczającego potrącenia z wynagrodzenia. Komornik musi zdecydować o potrąceniu z wynagrodzenia i innych świadczeń objętych ustawą o prawach wierzycieli do zaspokojenia § 2-7 oraz ustalić jego wysokość. Zgodnie z ustawą o prawach wierzycieli do zaspokojenia § 2-7 można potrącić tylko to, co przekracza kwotę, której dłużnik i jego gospodarstwo domowe (husstand) rozsądnie potrzebują na koszty utrzymania (underhold). Przepis obejmuje również emerytury i świadczenia z ubezpieczenia społecznego, a nie tylko wynagrodzenie. Komornik powiadamia Norweski Urząd Windykacji Należności Publicznych o potrąceniu i o tym, kto ma go dokonywać. Potrącenie przeprowadza się tak jak zajęcie wynagrodzenia, a pozostała kwota, po zaspokojeniu roszczeń o wyższym pierwszeństwie, jest przekazywana komornikowi.

Ważny jest związek z § 3-4. Zgodnie z § 3-4 ustęp piąty istniejące zajęcie wynagrodzenia zostaje zastąpione zabezpieczającym potrąceniem z wynagrodzenia, a niektóre roszczenia alimentacyjne, które już mają być zaspokajane w drodze zajęcia wynagrodzenia, mają pierwszeństwo. Przykład fikcyjny: dłużnik ma dochód z wynagrodzenia, a komornik decyduje o zabezpieczającym potrąceniu z wynagrodzenia. Wierzyciele nie mogą w tym okresie sami dokonać zajęcia egzekucyjnego wynagrodzenia, ponieważ uniemożliwia to wstrzymanie spłat (betalingsutsettelse) przewidziane w § 3-4. To, co dzieje się z zabezpieczonymi środkami, gdy układ w sprawie spłaty długów (gjeldsordning) nie dojdzie do skutku, określa § 7-3.

Ten przepis następuje po wszczęciu postępowania z § 3-1 i wezwaniu do zgłaszania roszczeń z § 3-2. Obowiązki dłużnika w tym okresie określa § 3-5, a wygaśnięcie zastawu egzekucyjnego (utleggspant) reguluje osobny przepis w § 3-6.