§ 45. Procedura korzystania z gwarancji turystycznej (reisegaranti)

Ustawa o imprezach turystycznych (Pakkereiseloven)·LOV-2018-06-15-32

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 45. Procedura korzystania z gwarancji

Roszczenie o pokrycie z gwarancji turystycznej należy zgłosić do Norweskiego Funduszu Gwarancji Turystycznych (Reisegarantifondet) w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym impreza turystyczna (pakkereise) miała zostać zrealizowana. W przypadku powiązanych usług turystycznych (sammensatt reisearrangement) sześciomiesięczny termin liczy się od chwili, w której miało nastąpić wykonanie usług turystycznych (reisetjeneste) zgodnie z § 42 ust. 1 zdanie drugie. W przypadku usług turystycznych, które nie zostały wykonane, zwrot pieniędzy (tilbakebetaling) następuje bez zbędnej zwłoki na wniosek podróżnego (reisende).
W razie przerwania podróży Norweski Fundusz Gwarancji Turystycznych może dysponować gwarancją turystyczną w zakresie niezbędnym do ochrony interesów podróżnego, w tym w celu zapewnienia transportu powrotnego (hjemtransport) lub kontynuacji podróży. Ochrona interesów podróżnego przez Norweski Fundusz Gwarancji Turystycznych jest dla podróżnego bezpłatna.
Źródło: Lovdata — Pakkereiseloven (ustawa o imprezach turystycznych) § 45

Co to oznacza?

Ten przepis określa, jak korzysta się z gwarancji. Masz sześć miesięcy na zgłoszenie roszczenia do Norweskiego Funduszu Gwarancji Turystycznych, licząc od dnia, w którym podróż miała zostać zrealizowana. W przypadku powiązanych usług turystycznych termin liczy się od chwili, w której usługi miały zostać wykonane. Za usługi, które nie zostały wykonane, pieniądze muszą zostać szybko zwrócone, gdy podróżny o to poprosi. Ustęp drugi dotyczy przerwania podróży. Norweski Fundusz Gwarancji Turystycznych może wtedy wykorzystać gwarancję, aby chronić interesy podróżnego, na przykład organizując transport powrotny lub umożliwiając kontynuację podróży – bez kosztów dla podróżnego. Przepis opiera się na § 42 i § 43.

Powiązane paragrafy
Wszystkie paragrafy ustawy o imprezach turystycznych →
Pytania dotyczące tego przepisu