§ 18. Przeniesienie imprezy turystycznej na inną osobę

Ustawa o imprezach turystycznych (Pakkereiseloven)·LOV-2018-06-15-32

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 18. Przeniesienie umowy o udział w imprezie turystycznej

Podróżny (reisende) może przenieść umowę o udział w imprezie turystycznej (pakkereiseavtale) na osobę spełniającą wszystkie warunki umowy, po powiadomieniu organizatora z rozsądnym wyprzedzeniem na trwałym nośniku. Powiadomienie złożone najpóźniej siedem dni przed rozpoczęciem imprezy turystycznej zawsze uznaje się za złożone z rozsądnym wyprzedzeniem.
Osoba, która przenosi umowę o udział w imprezie turystycznej, oraz osoba, na którą umowa zostaje przeniesiona, odpowiadają obie za ewentualną pozostałą kwotę oraz za dodatkowe należności, opłaty (gebyr) i inne koszty wynikające z przeniesienia (overdragelse).
Organizator informuje osobę przenoszącą umowę o kosztach związanych z przeniesieniem. Koszty te nie mogą być nieuzasadnione i nie mogą przekraczać faktycznych kosztów poniesionych przez organizatora w związku z przeniesieniem. Organizator przekazuje osobie przenoszącej umowę dokumentację kosztów wynikających z przeniesienia.
Źródło: Lovdata — Pakkereiseloven (ustawa o imprezach turystycznych) § 18

Co to oznacza?

Ten przepis daje podróżnemu prawo do przekazania podróży innej osobie. Nowa osoba musi spełniać wszystkie warunki określone w umowie. Podróżny musi powiadomić organizatora z rozsądnym wyprzedzeniem na trwałym nośniku, na przykład e-mailem. Powiadomienie najpóźniej siedem dni przed wyjazdem zawsze uznaje się za złożone z rozsądnym wyprzedzeniem. Krótszy termin też może być w porządku, ale wtedy trzeba w konkretnej sytuacji ocenić, czy był rozsądny.

Odpowiedzialność ponoszą obie strony przeniesienia. Zarówno osoba przenosząca, jak i osoba przejmująca podróż, odpowiadają za ewentualną pozostałą kwotę oraz za dodatkowe należności i opłaty wynikające z przeniesienia. Organizator musi poinformować osobę przenoszącą o kosztach i je udokumentować. Koszty nie mogą być nieuzasadnione i nie mogą być wyższe niż to, co organizator faktycznie wydał na przeniesienie.

Przepis znajduje się w rozdziale o zmianach umowy przed rozpoczęciem podróży. W tym przypadku to podróżny zmienia umowę, wskazując inną osobę na swoje miejsce. Zmiany wprowadzane przez samego organizatora reguluje § 19 o zmianach ceny i § 20 o pozostałych zmianach warunków. Organizator nie może jednostronnie zmieniać warunków, z wyjątkiem ceny zgodnie z § 19 oraz niektórych nieistotnych zmian, co do których umowa wyraźnie przewiduje zastrzeżenie (forbehold).

Do tego przepisu odsyłają też inne paragrafy. Zarówno § 11, o informacjach w umowie, jak i § 40, o skutkach naruszenia niektórych obowiązków, odwołują się do tego paragrafu.

Przykład: Podróżny nie może pojechać i chce, aby podróż przejęła inna osoba. Osoba ta spełnia warunki umowy, a organizator otrzymuje wiadomość na trwałym nośniku najpóźniej siedem dni przed wyjazdem. Powiadomienie zostało więc złożone w terminie. Organizator informuje o kosztach i je dokumentuje, a zarówno podróżny, jak i nowa osoba odpowiadają za te koszty oraz za ewentualną pozostałą kwotę.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o imprezach turystycznych →