§ 2. Kiedy chodzi o kupno, a nie o usługę rzemieślniczą?

Ustawa o usługach rzemieślniczych (Håndverkertjenesteloven)·LOV-1989-06-16-63

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 2. Odgraniczenie od kupna

Ustawa nie ma zastosowania do prac, które mają być wykonane w związku z zamówieniem, dostawą lub usunięciem wady (retting) rzeczy (ting) lub nieruchomości (fast eiendom), gdy umowę (avtale) jako całość należy uznać za kupno.
Źródło: Lovdata — Håndverkertjenesteloven (ustawa o usługach rzemieślniczych) § 2

Co to oznacza?

Przepis mówi, że ustawa nie ma zastosowania, gdy umowa jako całość jest w rzeczywistości kupnem. Wtedy zamówienie, dostawa i usunięcie wady towaru lub nieruchomości są częścią kupna. Nie traktuje się ich jako odrębnych usług rzemieślniczych. Ta zasada wyznacza granicę zakresu stosowania (virkeområde) określonego w § 1, który poza tym obejmuje naprawy, konserwację (vedlikehold) i instalacje wykonywane dla konsumentów (forbruker).

Ustawa zawiera też zasadę, że warunki umowy nie mogą stawiać konsumenta w gorszej sytuacji niż sama ustawa (§ 3), oraz zasadę dotyczącą ryzyka związanego z zawiadomieniami (melding) przesyłanymi między stronami (part) (§ 4).

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o usługach rzemieślniczych →
Pytania na ten temat