§ 4-40. Prawo konsumenta do informacji o przeniesieniu rachunku

Ustawa o umowach finansowych (Finansavtaleloven)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 4-40. Obowiązek informacyjny dotyczący przeniesienia rachunku

Konsument musi otrzymać dostęp do informacji o zadaniach przekazującego dostawcy usług płatniczych (betalingstjenesteyter) i przyjmującego dostawcy usług płatniczych na każdym etapie procesu przenoszenia, o harmonogramie realizacji poszczególnych etapów, o ewentualnych opłatach pobieranych za przeniesienie rachunku, o tym, jakie informacje konsument może zostać poproszony podać, oraz o możliwości rozstrzygnięcia sporu przez ustanowiony organ rozpatrywania skarg (klageorgan), por. § 3-54.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 4-40

Co to oznacza?

Przepis daje konsumentowi prawo do informacji o tym, jak przebiega przeniesienie rachunku. Bank musi poinformować, co robi zarówno stary, jak i nowy bank na każdym etapie, kiedy ma nastąpić każdy etap, jakie mogą wystąpić opłaty i co konsument musi sam podać. Konsument musi się też dowiedzieć, że spory mogą być rozpatrywane przez organ rozpatrywania skarg, który może zatwierdzić rząd (Kongen) (§ 3-54). Opłaty za przeniesienie rachunku reguluje § 4-41, który obejmuje usługi z §§ 4-34 do 4-40, a więc także tę.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →