§ 3-21. Obniżenie udziału własnego przy niewłaściwym użyciu podpisu elektronicznego

Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Udział własny (egenandel) na podstawie § 3-20 może zostać obniżony, jeśli jest to uzasadnione.
Pod uwagę bierze się trzy okoliczności: rodzaj danych zabezpieczających, okoliczności niewłaściwego użycia oraz przyczynienie się usługodawcy (tjenesteyter).
Obniżenie jest możliwe także wtedy, gdy sprzedawca towarów lub usług wiedział lub powinien był wiedzieć, że podpis został użyty bezprawnie.
Inne podstawy do obniżenia odpowiedzialności i inne zarzuty pozostają w mocy.

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 3-21. Obniżenie odpowiedzialności posiadacza podpisu (rettighetshaver) w zakresie udziału własnego

(1) Odpowiedzialność posiadacza podpisu na podstawie § 3-20 ust. 2 i 3 może zostać obniżona, jeśli jest to uzasadnione z uwagi na rodzaj osobistych danych zabezpieczających, które były powiązane z niewłaściwie użytymi danymi służącymi do składania podpisu elektronicznego, okoliczności, w jakich doszło do niewłaściwego użycia, oraz ewentualny brak należytej staranności lub inne okoliczności po stronie usługodawcy, które przyczyniły się do powstania straty.

(2) Odpowiedzialność posiadacza podpisu na podstawie § 3-20 ust. 2 i 3 może zostać obniżona również wtedy, gdy sprzedawca towarów lub usług, który otrzymał świadczenie na podstawie niewłaściwie użytych danych służących do składania podpisu elektronicznego w związku z usługą finansową (finansiell tjeneste), wiedział lub powinien był wiedzieć, że użycie tych danych służących do składania podpisu elektronicznego było bezprawne.

(3) Ust. 1 i 2 nie ograniczają prawa posiadacza podpisu do obniżenia odpowiedzialności ani do podnoszenia innych zarzutów na innej podstawie.

Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 3-21

Co to oznacza?

Ten paragraf pozwala obniżyć udział własny, gdy ktoś niewłaściwie użył podpisu elektronicznego (elektronisk signatur) – cyfrowego podpisu używanego do zawierania umów finansowych (finansavtale). Udział własny, którym w innym przypadku może zostać obciążona osoba posiadająca podpis, wynika z § 3-20. Na podstawie § 3-21 można go obniżyć, jeśli jest to uzasadnione. Pod uwagę bierze się trzy okoliczności: jakie dane zabezpieczające (na przykład kod lub hasło) stały za podpisem, jakie były okoliczności w chwili niewłaściwego użycia oraz czy usługodawca nie zachował należytej staranności lub w inny sposób przyczynił się do straty.

Wysokość udziału własnego określa § 3-20. Zwykły udział własny wynosi do 450 koron i nie ma go wcale, jeśli klient (kunde) nie mógł zauważyć niewłaściwego użycia i nie działał w sposób oszukańczy. Przy rażącym niedbalstwie (grov uaktsomhet) górna granica wynosi 12 000 koron. Obniżenie na podstawie § 3-21 dotyczy tych dwóch poziomów, a nie odpowiedzialności za umyślne naruszenie z ust. 4 § 3-20. Nawet udział własny w wysokości 12 000 koron może więc zostać obniżony, jeśli okoliczności to uzasadniają.

Ust. 2 daje odrębną podstawę do obniżenia, która dotyczy osoby trzeciej. Jeśli sprzedawca towarów lub usług otrzymał zapłatę za pomocą niewłaściwie użytego podpisu w związku z usługą finansową i wiedział lub powinien był wiedzieć, że użycie było bezprawne, udział własny również może zostać obniżony. W takim przypadku liczy się postępowanie sprzedawcy, a nie usługodawcy.

Ust. 3 pokazuje, że paragraf nie zamyka innych dróg. Klient nadal może domagać się obniżenia na innej podstawie lub podnosić inne zarzuty. Paragraf należy czytać razem z sąsiednimi przepisami. Usługodawca wydający podpis elektroniczny ma obowiązek poinformować, jak zgłaszać niewłaściwe użycie (§ 3-17), a klient ma obowiązek chronić dane zabezpieczające (§ 3-19).

Powiązane paragrafy

Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →