§ 3-19. Obowiązki posiadacza podpisu elektronicznego

Finansavtaleloven·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 3-19. Obowiązki posiadacza podpisu

(1) Kto ma prawo do korzystania z podpisu elektronicznego (elektronisk signatur), którego można używać do zawarcia umowy o usługę finansową (finansiell tjeneste), powinien używać danych służących do składania podpisu elektronicznego zgodnie z warunkami ich wydania i korzystania oraz powinien podjąć wszelkie rozsądne środki ostrożności w celu ochrony osobistych danych zabezpieczających powiązanych z danymi służącymi do składania podpisu elektronicznego, gdy tylko je otrzyma. Warunki wydania i korzystania powinny być obiektywne, nie mogą prowadzić do nierównego traktowania i powinny być proporcjonalne do celu.
(2) Posiadacz podpisu, który dowie się o nadużyciu danych służących do składania podpisu elektronicznego, powinien bez zbędnej zwłoki dokonać zgłoszenia zgodnie z procedurami podanymi przez usługodawcę (tjenesteyter) lub dostawcę, który wydał dany podpis elektroniczny.
(3) Posiadacz podpisu traci prawo do ograniczenia odpowiedzialności na podstawie § 3-20, jeżeli nie zgłosi nadużycia danych służących do składania podpisu elektronicznego bez zbędnej zwłoki po tym, jak dowiedział się o nadużyciu. To samo dotyczy sytuacji, gdy posiadacz podpisu nie zgłosił nadużycia najpóźniej w ciągu 13 miesięcy od chwili, gdy musiał zrozumieć, że doszło do nadużycia. Prawo do ograniczenia odpowiedzialności zostaje jednak utracone dopiero po 13 miesiącach od chwili, gdy posiadacz podpisu dowiedział się o nadużyciu, jeżeli usługodawca nie przekazał posiadaczowi podpisu informacji o transakcji lub innych istotnych informacji, z których wynika transakcja lub umowa będąca skutkiem nadużycia, a które zgodnie z niniejszą ustawą powinny być przekazywane klientom (kunde) usługodawcy.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 3-19

Co to oznacza?

Ten przepis określa, co musi robić osoba używająca podpisu elektronicznego do zawierania umów finansowych (finansavtale), aby uniknąć nadużyć. Posiadacz podpisu (zob. § 3-16) powinien używać danych do podpisu zgodnie z warunkami wydania i korzystania oraz podjąć rozsądne środki ostrożności, aby chronić osobiste dane zabezpieczające, gdy tylko je otrzyma. Warunki powinny być obiektywne, niedyskryminujące i proporcjonalne do celu.

Ustęp drugi wymaga, aby posiadacz podpisu, który odkryje nadużycie, zgłosił je bez zbędnej zwłoki (bez niepotrzebnego czekania), zgodnie z procedurami podanymi przez usługodawcę lub dostawcę. Ustęp trzeci wiąże z tym poważną konsekwencję: kto nie zgłosi nadużycia bez zbędnej zwłoki po tym, jak się o nim dowiedział, traci prawo do ograniczenia odpowiedzialności z § 3-20. To samo dotyczy sytuacji, gdy minęło 13 miesięcy od chwili, gdy posiadacz podpisu powinien był zrozumieć, że doszło do nadużycia, a zgłoszenia nie było.

Od terminu 13 miesięcy jest jeden wyjątek. Jeżeli usługodawca nie przekazał informacji o transakcji lub umowie, do której doprowadziło nadużycie, a które ustawa w innych przepisach nakazuje przekazywać klientom, prawo zostaje utracone dopiero po 13 miesiącach od chwili, gdy posiadacz podpisu faktycznie dowiedział się o nadużyciu.

O tym, co jest stawką, mówi § 3-20. Odpowiedzialność odszkodowawcza (erstatning) posiadacza podpisu jest ograniczona do udziału własnego (egenandel): co do zasady do 450 koron, do 12 000 koron, jeśli strata wynika z rażącego niedbalstwa (grov uaktsomhet) w wykonywaniu obowiązków z § 3-19 ust. pierwszy i drugi, oraz pełne odszkodowanie według zwykłych zasad w przypadku umyślnego naruszenia obowiązków, gdy istniało bliskie ryzyko nadużycia. Posiadacz podpisu nie odpowiada za straty spowodowane przez usługodawcę ani — chyba że działał w sposób nieuczciwy — za straty powstałe po dokonaniu przez niego zgłoszenia. Jeśli utraci ograniczenie odpowiedzialności na podstawie ustępu trzeciego tego przepisu, te limity nie obowiązują.

Przepis jest powiązany z obowiązkami dostawcy i usługodawcy. § 3-17 i § 3-18 zapewniają, że posiadacz podpisu wie, jak dokonać zgłoszenia, a § 3-21 pozwala złagodzić odpowiedzialność w zakresie udziału własnego, gdy jest to uzasadnione.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →