§ 8. Obowiązki sprzedającego (selger) przy zakupie z wysyłką (sendekjøp)
Gdy sprzedający wysyła Ci towar, musi zorganizować transport w rozsądny sposób. Jeśli sam nie wykupuje ubezpieczenia, musi przekazać Ci informacje potrzebne, abyś mógł to zrobić. Paczka musi też być oznaczona tak, aby było jasne, że jest przeznaczona dla Ciebie.
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
(1) Jeżeli sprzedający ma zadbać o wysłanie rzeczy, jest zobowiązany zawrzeć umowy potrzebne do przetransportowania jej do miejsca przeznaczenia w odpowiedni sposób i na zwykłych warunkach dla takiego transportu.
(2) Jeżeli sprzedający nie ma wykupić ubezpieczenia transportu (transportforsikring) dla rzeczy, musi, gdy kupujący (kjøper) o to poprosi, przekazać informacje, których kupujący potrzebuje, aby móc wykupić ubezpieczenie.
(3) Jeżeli sprzedający przekazuje rzecz przewoźnikowi (fraktfører), a z oznakowania, z dokumentu przewozowego (transportdokument) ani w inny sposób nie wynika wyraźnie, że jest ona przeznaczona dla kupującego, sprzedający musi przekazać kupującemu takie zawiadomienie, które wyjaśni, co ma on otrzymać.
Co to oznacza?
Mimo że przy zakupie z wysyłką ryzyko (risiko) przechodzi na Ciebie (§ 7), sprzedający ma kilka obowiązków, które musi spełnić. Są to trzy obowiązki:
1. Wybór rozsądnego transportu (ustęp pierwszy): Sprzedający nie może wysłać fortepianu jako zwykłej paczki pocztowej. Musi wybrać sposób transportu, który pasuje do towaru i jest normalny w danej branży — „w odpowiedni sposób i na zwykłych warunkach”.
2. Pomoc przy ubezpieczeniu (ustęp drugi): Jeśli to Ty jako kupujący masz sam ubezpieczyć towar, sprzedający musi przekazać Ci potrzebne informacje — przewoźnik, trasa, wartość, termin dostawy (leveringstid). W przeciwnym razie nie możesz wykupić ubezpieczenia.
3. Wyraźne oznaczenie paczki (ustęp trzeci): Z paczki musi wynikać, że jest dla Ciebie. Jeśli tak nie jest, sprzedający musi poinformować Cię, co zostało wysłane i jak rozpoznasz, że to Twoja paczka. Wiąże się to z § 14: ryzyko nie przechodzi, dopóki towar nie zostanie „zidentyfikowany” jako Twój.
Przykłady
Ingrid kupuje antyczną szafę od małej firmy w Trondheim za 65 000 koron. Sprzedający proponuje wysłanie jej trasą przewozu samochodowego, która w tym samym aucie zabiera mniej wartościowe towary, bez zabezpieczenia wyściółką. Nie jest to „odpowiedni sposób” dla antycznej szafy. Zgodnie z § 8 sprzedający ma obowiązek wybrać przewoźnika, który rzeczywiście zajmuje się meblami i odpowiednio je zabezpiecza — a nie najtańszą możliwość.
Petter prowadzi mały sklep i kupuje od dostawcy całą partię koszulek za 80 000 koron. Chce sam wykupić ubezpieczenie transportu. Pyta dostawcę o przewoźnika, liczbę paczek i wagę — i otrzymuje te informacje. Dzięki temu może wykupić ubezpieczenie. Gdyby dostawca odmówił podania tych informacji, naruszyłby § 8.
Częste błędy
- Jako sprzedający: wybór najtańszego sposobu wysyłki bez zastanowienia, czy pasuje do towaru
- Jako sprzedający: zapomnienie o wyraźnym oznaczeniu paczki — zwłaszcza przy partiach towaru
- Jako kupujący: niepoproszenie o informacje potrzebne do ubezpieczenia i poniesienie straty, gdy coś się stanie
- Zapominanie, że naruszenie tych obowiązków może być podstawą do odszkodowania (erstatning) (§ 27)
Co powinieneś zrobić?
Jeśli sprzedający wyśle towar w nieodpowiedni sposób i towar zostanie uszkodzony, jako kupujący możesz mieć prawo do odszkodowania na podstawie § 27, nawet jeśli formalnie ryzyko było po Twojej stronie. Możesz też złożyć reklamację dotyczącą samej dostawy. Jeśli sprzedający nie oznaczy paczki i nie uda Ci się jej odebrać, ryzyko nie przechodzi (§ 14) — wtedy jest to problem sprzedającego.
Jako kupujący:
- Zapytaj, z jakiego przewoźnika korzysta sprzedający — zwłaszcza przy drogich lub delikatnych towarach
- Poproś o możliwość śledzenia przesyłki
- Poproś o informacje potrzebne do wykupienia ubezpieczenia, jeśli sprzedający sam go nie wykupuje
- Przy szczególnie drogich towarach żądaj „dostawy franco” (fritt levert)
Jako sprzedający:
- Pakuj starannie i wybieraj przewoźnika odpowiedniego dla towaru
- Oznacz paczkę wyraźnie imieniem, nazwiskiem i adresem kupującego
- Wyślij kupującemu numer do śledzenia przesyłki
- Zastanów się, czy nie powinieneś oferować ubezpieczenia transportu w ramach ceny