§ 72. Obowiązek sprzedającego dbania o towar

Jeżeli jako kupujący (kjøper) nie odbierzesz towaru lub nie przyjmiesz go w terminie, sprzedający (selger) i tak musi o niego dbać — na Twój koszt. Oznacza to, że nie może go po prostu wyrzucić ani zostawić na deszczu. Musi zadbać o niego w rozsądny sposób, a Ty później pokrywasz koszty.

Ustawa o sprzedaży towarów (Kjøpsloven)·LOV-1988-05-13-27

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

Jeżeli kupujący nie odbierze lub nie przyjmie rzeczy we właściwym czasie albo inne okoliczności po jego stronie spowodowały, że nie została mu ona wydana, sprzedający ma na rachunek kupującego zadbać o rzecz w sposób rozsądny w danych okolicznościach, o ile ma rzecz pod swoją pieczą lub w inny sposób może się nią zająć.

Źródło: Lovdata — Kjøpsloven (ustawa o sprzedaży towarów) § 72

Co to oznacza?

Nawet jeśli Ty jako kupujący nie wywiążesz się ze swoich obowiązków, sprzedający nie może po prostu przestać się interesować towarem. Ustawa wymaga, aby nadal postępował odpowiedzialnie.

Obowiązek: Jeżeli towaru nie można Ci wydać — ponieważ go nie odbierasz, nie przyjmujesz albo okoliczności po Twojej stronie uniemożliwiają wydanie — sprzedający musi „w rozsądny sposób dbać” o towar, dopóki ma go u siebie.

Na Twój koszt: To nie jest koszt sprzedającego — tylko Twój. Może on żądać zwrotu wydatków na przechowanie, konserwację, transport do magazynu itp. (zob. § 75).

„Rozsądny w danych okolicznościach”: Miarą jest to, co jest rozsądne w danej sytuacji. Tani towar nie wymaga takiej samej troski jak wartościowy. Z towarem łatwo psującym się trzeba obchodzić się ostrożniej niż z wytrzymałym.

Kiedy ma to zastosowanie? Gdy pozostajesz w zwłoce — miałeś odebrać towar, ale tego nie robisz. Albo oświadczyłeś, że nie chcesz towaru. Wtedy ryzyko (risiko) przechodzi na Ciebie (§ 13), ale sprzedający nadal odpowiada za to, aby towar nie przepadł.

Przykłady

Marius kupił od Toma lodówkę za 6 500 kr. Odbiór ustalono na niedzielę. Marius się nie pojawia i nie odpowiada na wiadomości. Tom nie może po prostu wyrzucić lodówki. Zgodnie z § 72 musi w rozsądny sposób o nią zadbać — na koszt Mariusa. Może przenieść ją do komórki, przykryć plandeką, ewentualnie wynająć miejsce w magazynie. Tom może później żądać zwrotu kosztów przechowania i innych wydatków (§ 75). Jeżeli Marius się nie zgłosi, Tom może z czasem sprzedać lodówkę (§ 76) i rozliczyć koszty.

Anne zamówiła dużą maszynę za 280 000 kr. Maszyna zostaje dostarczona w uzgodnionym dniu, ale Anne o tym zapomniała. Maszyna stoi na deszczu. Anne przychodzi tydzień później — maszyna jest zardzewiała i nie działa. Zgodnie z § 72 sprzedający miał obowiązek pieczy nad rzeczą (omsorgsplikt). Jeżeli po prostu zostawił maszynę na zewnątrz, nie powiadamiając Anne ani jej nie przenosząc, naruszył obowiązek pieczy nad rzeczą — i może odpowiadać za szkodę, nawet jeśli ryzyko co do zasady spoczywało na Anne (§ 13).

Częste błędy

  1. Jako sprzedający: zostawiasz towar i nic nie robisz — naruszasz obowiązek pieczy nad rzeczą
  2. Jako kupujący: myślisz, że sprzedający może wyrzucić towar, jeśli się nie zgłosisz — nie może
  3. Zapominasz, że obowiązek pieczy nad rzeczą wiąże się z kosztami, które pokrywa kupujący

Co powinieneś zrobić?

Jako sprzedający:

Jako kupujący:

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o sprzedaży towarów →
Pytania dotyczące tego przepisu
Narzędzia