§ 5. Zakupy międzynarodowe
Gdy norweska firma kupuje towary za granicą, zwykle obowiązuje Konwencja ONZ o umowach międzynarodowej sprzedaży towarów (CISG) (FN-konvensjonen om internasjonale løsørekjøp), a nie zwykłe norweskie prawo sprzedaży. Jeśli jednak transakcja odbywa się między krajami nordyckimi (Norwegia, Szwecja, Dania, Finlandia, Islandia), obowiązuje zwykła ustawa o sprzedaży towarów (Kjøpsloven).
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
Do zakupów objętych zakresem stosowania Konwencji ONZ z dnia 11 kwietnia 1980 r. o umowach międzynarodowej sprzedaży towarów stosuje się rozdział XV ustawy. Nie dotyczy to zakupów, w których sprzedający (selger) ma siedzibę działalności (forretningssted) w Norwegii, Danii, Finlandii, Islandii lub Szwecji, a kupujący (kjøper) ma siedzibę działalności w innym z tych krajów (zakup nordycki).
Co to oznacza?
Gdy norweska firma kupuje coś od firmy z innego kraju, obie strony nie mogą po prostu stosować każda własnego prawa — powstałby chaos. Dlatego ONZ stworzyła wspólny zbiór zasad, nazywany CISG (United Nations Convention on Contracts for the International Sale of Goods).
Trzy rzeczy, które musisz wiedzieć:
- Kiedy obowiązuje CISG: Gdy sprzedający i kupujący mają siedziby w różnych krajach, które przyjęły konwencję — w Niemczech, USA, Chinach i ponad 90 innych krajach. Wtedy konwencja ma pierwszeństwo przed zwykłą ustawą o sprzedaży towarów.
- Kraje nordyckie są wyjątkiem: Norwegia, Szwecja, Dania, Finlandia i Islandia postanowiły stosować między sobą zwykłe krajowe ustawy o sprzedaży, a nie CISG.
- Sprzedaż konsumencka (forbrukerkjøp) nie jest objęta: CISG obowiązuje tylko wtedy, gdy obie strony są przedsiębiorcami (næringsdrivende).
W praktyce: jeśli prowadzisz firmę i kupujesz maszyny z Niemiec, obowiązuje CISG. Jeśli kupujesz ze Szwecji, obowiązuje zwykła ustawa o sprzedaży towarów.
Przykłady
Anne prowadzi małą firmę zajmującą się obróbką drewna i zamawia frezarkę CNC od niemieckiego producenta za 350 000 kr. Maszyna ma wadę w systemie sterowania. Obowiązuje tu CISG (konwencja ONZ), a nie zwykła norweska ustawa o sprzedaży towarów. Zasady są bardzo podobne do ustawy o sprzedaży towarów — Anne może żądać usunięcia wady (retting), obniżki ceny (prisavslag), odstąpienia od umowy (heving), odszkodowania (erstatning) — ale terminy i niektóre warunki są nieco inne. Jest to uregulowane w rozdziale XV ustawy o sprzedaży towarów, który wprowadza CISG jako prawo norweskie.
Ola prowadzi sklep sportowy i zamawia kaski od szwedzkiego dostawcy. Obowiązuje tu zwykła norweska ustawa o sprzedaży towarów (lub szwedzka, jeśli tak uzgodniliście) — a nie CISG. Wynika to z tego, że transakcja odbywa się między dwoma krajami nordyckimi.
Częste błędy
- Przekonanie, że CISG obowiązuje także przy sprzedaży konsumenckiej — obowiązuje ona tylko między przedsiębiorcami
- Zapominanie, że umowa może wyłączyć CISG — strony mogą uzgodnić, że zamiast tego będzie obowiązywać prawo norweskie
- Przekonanie, że zasady są identyczne z ustawą o sprzedaży towarów — są podobne, ale nie identyczne
- Brak wiedzy, prawo którego kraju obowiązuje w razie sporu — sprawdź klauzulę o wyborze prawa (lovvalg) w umowie
Co powinieneś zrobić?
Gdy jako firma handlujesz z zagranicą:
- Sprawdź wybór prawa w umowie — jakie prawo zostało wybrane?
- Zastanów się, czy CISG wam odpowiada — można ją wyłączyć, jeśli chcecie stosować zwykłe prawo norweskie
- Uzgodnijcie właściwość sądu (verneting) — gdzie ma być rozstrzygany ewentualny spór?
- Ustalcie jasne warunki dostawy (levering) — stosujcie Incoterms (FOB, CIF, DAP itd.), aby odpowiedzialność za transport i ubezpieczenie była jasna
Przy większych transakcjach: porozmawiaj z adwokatem przed podpisaniem umowy. CISG ma pułapki, które mogą dużo kosztować.