§ 47. Obowiązek pieczy (omsorgsplikt) i prawo sprzedaży (salgsrett) rzeczy, które ma rzemieślnik (håndverker)
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
§ 47. Obowiązek pieczy i prawo sprzedaży
(1) Usługodawca (tjenesteyter) powinien sprawować należytą pieczę nad rzeczami (ting), które są zatrzymane na podstawie § 46 albo które nie zostały odebrane we właściwym czasie przez konsumenta (forbruker). Usługodawca może żądać od konsumenta pokrycia uzasadnionych kosztów pieczy.
(2) Usługodawca może sprzedać rzeczy, o których mowa, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 maja 1953 r. nr 1 o prawie rzemieślników do sprzedaży nieodebranych rzeczy (lov om rett for handverkarar o.a. til å selja ting som ikkje vert henta).
Co to oznacza?
Jeśli rzemieślnik ma rzecz zatrzymaną na podstawie § 46 albo rzecz, której nie odbierzesz na czas, musi należycie o nią dbać. Może żądać, abyś pokrył rozsądne koszty jej przechowywania.
Ustęp drugi pozwala mu sprzedać tę rzecz. Zasady samej sprzedaży nie są opisane tutaj, lecz w odrębnej ustawie z 1953 roku o prawie rzemieślników do sprzedaży przedmiotów, które nie zostały odebrane. Przepis ten należy do roszczeń przysługujących w razie opóźnienia (forsinkelse) klienta, które wymienia § 41.
Powiązane paragrafy
- § 46Prawo zatrzymania (tilbakeholdsrett): rzemieślnik może zatrzymać Twoją rzecz
- § 41Co może zrobić rzemieślnik, gdy płacisz za późno
Pytania dotyczące tego przepisu