§ 4-1. Propozycja dobrowolnego układu w sprawie spłaty długów (frivillig gjeldsordning): kto ją sporządza i kto ją otrzymuje

Ustawa o układzie w sprawie spłaty długów (Gjeldsordningsloven)·LOV-1992-07-17-99

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 4-1. Propozycja układu (forslag til gjeldsordning)

Dłużnik (skyldner) lub osoba, która mu pomaga, ma obowiązek jak najszybciej po upływie terminu na zgłoszenie wierzytelności przez wierzycieli (fordringshaverne) sporządzić propozycję dobrowolnego układu w sprawie spłaty długów.
Propozycję przedstawia się komornikowi (namsfogden), który ma obowiązek sprawdzić, czy nie jest ona sprzeczna z §§ 4-2 do 4-10.
Źródło: Lovdata — Gjeldsordningsloven (ustawa o układzie w sprawie spłaty długów) § 4-1

Co to oznacza?

Ten przepis rozpoczyna etap składania propozycji w dobrowolnym układzie w sprawie spłaty długów. Dłużnik (osoba, która ma długi), ewentualnie razem z osobą pomagającą, ma obowiązek sporządzić propozycję, gdy tylko upłynie termin, w którym wierzyciele (kreditorene) mogą zgłaszać swoje wierzytelności. Gotowa propozycja trafia do komornika. Komornik sprawdza, czy jej treść mieści się w ramach określonych w § 4-2 do § 4-10. Te ramy dotyczą między innymi tego, na czym może polegać układ, co dłużnik może zachować dla siebie i jak pieniądze są dzielone między wierzycieli.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o układzie w sprawie spłaty długów →