§ 3-15. Referencyjna stopa procentowa i referencyjny kurs walutowy

Ustawa o umowach finansowych (Finansavtaleloven)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 3-15. Referencyjna stopa procentowa i referencyjny kurs walutowy

(1) Zmiana stopy procentowej lub kursu walutowego może zostać wprowadzona natychmiast i bez zawiadomienia zgodnie z § 3-14 ust. 2, jeżeli wynika to z umowy, a zmiana opiera się na
  1. stopie procentowej pochodzącej z publicznie dostępnego źródła, które obie strony mogą sprawdzić (referencyjna stopa procentowa), lub
  2. kursie walutowym udostępnianym przez dostawcę usług płatniczych (betalingstjenesteyter) lub pochodzącym z publicznie dostępnego źródła (referencyjny kurs walutowy).
(2) W przypadku zmiany stopy procentowej lub kursu walutowego zgodnie z ust. 1 klient musi zostać poinformowany o każdej zmianie stopy procentowej w dokumencie pisemnym tak szybko, jak to możliwe, chyba że uzgodniono, że informacje będą udostępniane z określoną częstotliwością lub w określony sposób. Zmiany stóp procentowych lub kursów walutowych stosowanych w transakcjach płatniczych muszą być obliczane i wprowadzane w sposób neutralny, bez różnicowania klientów.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 3-15

Co to oznacza?

Ten paragraf wprowadza wyjątek od głównej zasady dotyczącej zawiadomienia o zmianie warunków. Zmiany oprocentowania i kursu mogą wejść w życie od razu, bez konieczności wysłania przez usługodawcę (tjenesteyter) zawiadomienia, którego w innym przypadku wymaga § 3-14 ust. 2. Warunkiem jest, aby umowa na to pozwalała, a zmiana opierała się na referencyjnej stopie procentowej lub referencyjnym kursie walutowym.

Referencyjna stopa procentowa to oprocentowanie pochodzące z otwartego źródła, które może sprawdzić zarówno klient, jak i usługodawca. Referencyjny kurs walutowy to kurs, który udostępnia sam dostawca usług płatniczych lub który pochodzi z otwartego źródła.

Ustęp 2 określa wymagania obowiązujące po wprowadzeniu zmiany. Klient musi otrzymać informację o każdej zmianie stopy procentowej w dokumencie pisemnym tak szybko, jak to możliwe. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy uzgodniono, że informacje będą udostępniane z określoną częstotliwością lub w określony sposób. Wymóg dokumentu pisemnego dotyczy więc informacji dla klienta, a nie samej zmiany. Ponadto zmiany oprocentowania i kursów stosowanych w transakcjach płatniczych muszą być obliczane i wprowadzane w sposób neutralny, bez różnicowania klientów.

Ten paragraf należy czytać razem z § 3-14. Zgodnie z nim główną zasadą jest to, że klient może wyrazić zgodę na zmianę, pozostając bierny, a zawiadomienie musi wyjaśniać, jak klient może uniknąć związania zmianą. § 3-13 dotyczy ogólnie zmiany warunków umowy. Zasada dotycząca referencji z § 3-15 ma zastosowanie tylko wtedy, gdy oprocentowanie lub kurs są powiązane z taką referencją; inne zmiany muszą przejść zwykłą procedurę.

Przykład: Umowa stanowi, że oprocentowanie jest powiązane z publicznie dostępną referencją. Gdy referencja się zmienia, usługodawca może natychmiast dostosować oprocentowanie klienta. Klient musi zostać poinformowany na piśmie tak szybko, jak to możliwe, chyba że uzgodniono inaczej.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →