§ 1-1. Do jakich umów stosuje się ustawę o umowach finansowych

Ustawa o umowach finansowych (Finansavtaleloven)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 1-1. Ogólny zakres stosowania ustawy

(1) Ustawę stosuje się do umów finansowych (finansavtaler), zob. § 1-3, chyba że ustawa lub przepisy wydane na podstawie ustawy stanowią inaczej. Do usług ubezpieczeniowych stosuje się ustawę o umowach ubezpieczeniowych (forsikringsavtaleloven).

(2) Rząd (Kongen) może w rozporządzeniu (forskrift) wydać szczegółowe przepisy dotyczące zakresu stosowania ustawy, w tym przepisy, które w całości lub w części wyłączają usługi lub umowy objęte ustawą zgodnie z § 1-2, szczególne przepisy dla niektórych umów objętych § 1-2 oraz przepisy stanowiące, że postanowienia ustawy mają zastosowanie do umów finansowych wyłączonych z zakresu stosowania ustawy zgodnie z § 1-2.

Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 1-1

Co to oznacza?

Ten przepis określa, do jakich umów stosuje się ustawę o umowach finansowych. Zasadą jest, że ustawa obejmuje umowy finansowe w rozumieniu § 1-3. Inne ustawy mogą jednak mieć pierwszeństwo. W przypadku ubezpieczeń obowiązuje odrębna ustawa, a nie ta.

Rząd może wydać rozporządzenie, które zawęża lub rozszerza ten zakres. Może to nastąpić na przykład przez wyłączenie niektórych usług lub umów albo przez objęcie przepisami ustawy umów, które w innym przypadku pozostają poza jej zakresem. Ten przepis otwiera rozdział wstępny ustawy, a § 1-2 określa dalej, które rozdziały stosuje się do jakich umów.

Powiązane przepisy

Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →