§ 21. Rezygnacja z imprezy turystycznej za opłatą

Ustawa o imprezach turystycznych (Pakkereiseloven)·LOV-2018-06-15-32

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 21. Rezygnacja z imprezy turystycznej za opłatą

Podróżny (reisende) ma prawo do rezygnacji z imprezy turystycznej (pakkereise) przed jej rozpoczęciem za zapłatą opłaty za rezygnację.
W umowie o udział w imprezie turystycznej (pakkereiseavtale) można określić rozsądne standardowe opłaty za rezygnację. Przy ustalaniu takich opłat uwzględnia się okres między rezygnacją z imprezy (avbestilling) a rozpoczęciem imprezy turystycznej, przewidywane oszczędności kosztów organizatora oraz przychody z alternatywnego wykorzystania usług turystycznych (reisetjenester).
Jeżeli w umowie o udział w imprezie turystycznej nie określono standardowych opłat za rezygnację, wysokość opłaty odpowiada cenie imprezy turystycznej pomniejszonej o oszczędności kosztów organizatora i przychody z alternatywnego wykorzystania usług turystycznych.
Na wniosek podróżnego organizator przedstawia uzasadnienie wysokości opłaty za rezygnację.
Źródło: Lovdata — Pakkereiseloven (ustawa o imprezach turystycznych) § 21

Co to oznacza?

Ten paragraf daje podróżnemu ogólne prawo do wycofania się z podróży przed jej rozpoczęciem. Ceną jest opłata za rezygnację. To prawo nie wymaga, żeby z podróżą coś się stało. Tym różni się od § 22, który pozwala zrezygnować bez opłaty, ale tylko w nadzwyczajnych okolicznościach.

Opłata może być z góry określona w umowie. Takie stałe opłaty muszą być rozsądne i uwzględniać trzy rzeczy: ile czasu zostało do wyjazdu, ile organizator spodziewa się zaoszczędzić i ile może zarobić na ponownym wykorzystaniu usług.

Jeśli umowa nie przewiduje stałych opłat, kwotę oblicza się inaczej. Opłata odpowiada wtedy cenie podróży pomniejszonej o oszczędności i przychody, które organizator uzyskuje z alternatywnego wykorzystania usług. Jeśli o to poprosisz, organizator musi uzasadnić, dlaczego opłata jest tak wysoka.

Po rezygnacji powinieneś otrzymać pieniądze z powrotem. Wynika to z § 24: organizator zwraca wszystko, co zostało wpłacone, ale może potrącić opłatę za rezygnację, jeśli rezygnacja następuje na podstawie tego paragrafu. Pieniądze muszą zostać Ci zwrócone bez zbędnej zwłoki, najpóźniej 14 dni po wygaśnięciu umowy.

Ten rozdział przewiduje dwa inne sposoby wyjścia z umowy przed wyjazdem. § 22 pozwala zrezygnować bez opłaty w przypadku nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności (uunngåelige og ekstraordinære omstendigheter).

Przykład: Podróżny żałuje zakupu imprezy turystycznej, choć nic się nie wydarzyło. Umowa nie przewiduje stałych opłat. Wtedy opłata odpowiada cenie podróży pomniejszonej o to, co organizator oszczędza i zarabia na ponownym wykorzystaniu usług.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o imprezach turystycznych →
Pytania dotyczące tego paragrafu