§ 3-57. Wymóg niezależności pośrednika finansowego
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
W skrócie
- Pośrednik finansowy (finansmegler) musi chronić interesy obu stron i nie może dawać powodu do wątpliwości co do swojej niezależności.
- Kluczowe znaczenie mają rodzaj zlecenia, pozycja stron i własne interesy pośrednika.
- Interesy spółek z tej samej grupy, pracowników i osób bliskich traktuje się jak interesy samej firmy.
- Ten paragraf nie dotyczy usług objętych ustawą o obrocie papierami wartościowymi (verdipapirhandelloven) i podobnymi ustawami.
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
§ 3-57. Wymogi dotyczące niezależności pośredników finansowych itp.
- innych przedsiębiorstw należących do tej samej grupy kapitałowej
- zatrudnionych pośredników i doradców, kadry kierowniczej oraz przedstawicieli wybranych w przedsiębiorstwie
- osób bliskich przedsiębiorstwu lub osobie wymienionej w literze a lub b.
Co to oznacza?
Ten paragraf określa wymogi wobec pośredników finansowych, czyli pośredników przy umowach finansowych (finansavtale). Pośrednik musi w rzetelny sposób chronić interesy obu stron i przestrzegać dobrej praktyki pośrednictwa. Nie może postępować tak, aby mogły powstać wątpliwości, czy jest niezależnym pośrednikiem. Nie wystarczy być faktycznie niezależnym – nie może też wyglądać na to, że jest inaczej.
Przy ocenie niezależności szczególne znaczenie ma to, jakiego zlecenia dotyczy sprawa, jaką pozycję mają strony i jakie interesy ma sam pośrednik. Ustawa stanowi ponadto, że interesy innych przedsiębiorstw z tej samej grupy kapitałowej traktuje się jak własne interesy firmy pośredniczącej. To samo dotyczy zatrudnionych pośredników i doradców, kadry kierowniczej i przedstawicieli wybranych w przedsiębiorstwie oraz osób im bliskich. Przykład z rolami z ustawy: firma pośrednicząca należy do tej samej grupy kapitałowej co jeden z usługodawców (tjenesteyter). Interesy grupy liczą się wtedy przy ocenie jako własne interesy pośrednika.
Ten paragraf nie dotyczy usług, które są już objęte ustawą o obrocie papierami wartościowymi, ustawą o funduszach inwestycyjnych (verdipapirfondloven) lub ustawą o finansowaniu społecznościowym (folkefinansieringsloven). Wynika to z § 3-56, który dotyczy relacji z innymi ustawami i definicji i który jest wymieniony jako paragraf odsyłający do tego przepisu.
§ 3-58 uzupełnia go o szczególne obowiązki przy pośrednictwie finansowym (finansoppdrag). Zgodnie z nim agent finansowy (finansagent) nie może otrzymywać wynagrodzenia od nikogo poza zleceniodawcą. Inne firmy wykonujące zlecenia mogą otrzymywać wynagrodzenie od usługodawcy tylko wtedy, gdy przeanalizowały większość dostępnych na rynku usług. Niezależne doradztwo nie może pobierać wynagrodzenia od nikogo poza zleceniodawcą. Wymogi z § 3-57 i § 3-58 uzupełniają się nawzajem, ale nie są takie same.