§ 2-15. Długi hazardowe i zakłady: roszczenia, które nie są wiążące
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
§ 2-15. Roszczenia powstałe w wyniku gry lub zakładu
(1) Przyrzeczenie zapłaty w związku z udziałem w grze lub zakładzie nie jest wiążące, chyba że gra lub zakład są dozwolone przez ustawę. Bez względu na to, czy gra lub zakład są dozwolone przez ustawę, to samo dotyczy roszczenia o zwrot kredytu, jeżeli kredytodawca (kredittyter) wiedział, że kredyt zostanie wykorzystany na udział w grze lub zakładzie.
(2) Jeżeli zapłata została dokonana, można żądać jej zwrotu. Dobrowolna zapłata w pieniądzu jest jednak wiążąca, jeżeli płatnik (betaler) wiedział, że nie był zobowiązany do zapłaty.
Co to oznacza?
Ten przepis odbiera ochronę prawną długom, które powstają w wyniku gier i zakładów. Nie można żądać spełnienia przyrzeczenia zapłaty, chyba że gra jest legalna. Jeżeli kredytodawca wiedział, że kredyt zostanie przeznaczony na grę lub zakład, nie może też żądać zwrotu kredytu, nawet jeśli gra jest dozwolona. Jeśli już zapłaciłeś, możesz żądać zwrotu pieniędzy. Nie dotyczy to sytuacji, gdy płatnik zapłacił dobrowolnie w pieniądzu i wiedział, że nic nie jest winien. Przepis znajduje się między § 2-14 a § 2-16 o regresie (regress).