§ 78. Rozliczenie i nadwyżka przy sprzedaży

Jeśli sprzedałeś towar na rachunek drugiej strony, musisz zaliczyć na jej rzecz przychód ze sprzedaży i przedstawić rozliczenie swoich kosztów. Jeśli kwota ze sprzedaży jest wyższa niż koszty, nadwyżka przypada drugiej stronie. Oznacza to, że sprzedaż nie jest dla ciebie zyskiem — to tylko sposób na zakończenie sytuacji.

Ustawa o sprzedaży towarów·LOV-1988-05-13-27

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

Strona sprawująca pieczę nad rzeczą zalicza na rzecz drugiej strony to, co uzyskała ze sprzedaży lub w inny sposób, oraz przedstawia jej rozliczenie swoich kosztów. Nadwyżka przypada drugiej stronie.

Źródło: Lovdata — Kjøpsloven (ustawa o sprzedaży towarów) § 78

Co to oznacza?

Jeśli musiałeś sprawować pieczę nad rzeczą, płacić za przechowanie, a może także ją sprzedać — nie wychodzisz na plus. Masz jedynie zostać zabezpieczony przed stratą, a nie zarobić.

Trzy kroki po zakończeniu sprzedaży:

  1. Zalicz kwotę ze sprzedaży: To, co otrzymałeś za towar, zalicza się na rachunek drugiej strony.
  2. Przedstaw rozliczenie kosztów: Przedstawiasz wszystkie poniesione wydatki — przechowanie, transport, koszty sprzedaży, koszty powiadomień, ewentualną stratę na naprawie.
  3. Nadwyżka przypada drugiej stronie: Jeśli kwota ze sprzedaży jest wyższa niż koszty, różnica „na plus” należy do drugiej strony. Nie jest ci nic winna — to ona ma należność.

Jeśli sprzedaż nie pokrywa kosztów: Wtedy druga strona jest ci winna brakującą kwotę — dochodzi się jej jak zwykłego długu. Odsetki za opóźnienie (forsinkelsesrenter), windykacja (inkasso) itd.

Przykłady

Tom sprzedał lodówkę, której kupujący (kjøper) nigdy nie odebrał — za 4 200 kr na Finn.no. Jego koszty: przechowanie 4 800 kr, powiadomienie i opłaty pocztowe 200 kr, koszt sprzedaży 100 kr. Suma kosztów: 5 100 kr. Kwota ze sprzedaży (4 200) - koszty (5 100) = -900 kr. Tom ma roszczenie o 900 kr wobec kupującego — oprócz pierwotnej ceny zakupu (kjøpesum), której kupujący nie zapłacił. Tom wysyła rozliczenie ze specyfikacją i żąda zapłaty tej kwoty.

Eva sprzedała odrzuconą partię towaru za 25 000 kr. Jej koszty wyniosły 8 000 kr. Zgodnie z § 78 Eva musi zaliczyć na rzecz sprzedającego (selger) kwotę netto: 25 000 - 8 000 = 17 000 kr. Przekazuje ją sprzedającemu wraz z rozliczeniem. Nie może zatrzymać nadwyżki dla siebie — nawet jeśli wydaje się to „uczciwe”, bo to ona zajęła się sprzedażą.

Częste błędy

  1. Zatrzymanie całej kwoty ze sprzedaży — niezgodne z prawem
  2. Brak przesłania rozliczenia — druga strona musi mieć możliwość sprawdzenia
  3. Żądanie nieuzasadnionych lub nieudokumentowanych kosztów
  4. Zapominanie, że nadwyżka należy do drugiej strony

Co powinieneś zrobić?

Po sprzedaży / innym sposobie zakończenia sprawy:

  1. Sporządź szczegółowe rozliczenie: kwota ze sprzedaży / wartość, koszty pozycja po pozycji, wynik netto
  2. Wyślij rozliczenie drugiej stronie na piśmie
  3. Przekaż nadwyżkę, jeśli dotyczy
  4. Zażądaj brakującej kwoty, jeśli koszty > sprzedaż

Wzór rozliczenia:

„Rozliczenie dotyczące towaru [opis]:
Kwota ze sprzedaży: [X] kr
Koszty przechowania: [Y] kr (paragon w załączeniu)
Koszty transportu: [Z] kr (paragon w załączeniu)
Koszty powiadomień: [W] kr
Suma kosztów: [suma] kr
Netto: [netto] kr
[Nadwyżka przekazana / Żądanie zapłaty brakującej kwoty]”

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o sprzedaży towarów →
Narzędzia do tego tematu