§ 3. Kiedy zaczyna biec termin przedawnienia

Termin przedawnienia (foreldelsesfrist) zaczyna zwykle biec w dniu, w którym najwcześniej możesz żądać zapłaty lub innego spełnienia świadczenia (oppfyllelse). W przypadku naruszenia umowy (mislighold) termin zaczyna co do zasady biec w chwili, gdy do naruszenia dochodzi. W przypadku gwarancji (garanti) termin często zaczyna biec, gdy zgłosisz wadę, ale najpóźniej w dniu wygaśnięcia gwarancji.

Foreldelsesloven (ustawa o przedawnieniu)·LOV-1979-05-18-18

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

1. Termin przedawnienia liczy się od dnia, w którym wierzyciel (fordringshaver) najwcześniej ma prawo żądać spełnienia świadczenia.

2. W przypadku roszczeń powstałych wskutek naruszenia umowy termin przedawnienia liczy się od dnia, w którym następuje naruszenie umowy.

3. Jeżeli z powodu naruszenia umowy przez dłużnika (skyldner) lub innej zaistniałej okoliczności można lub należy uznać, że nastąpiło odstąpienie od umowy (heving) przed terminem spełnienia świadczenia albo że wierzytelność (fordring) stała się wymagalna przed terminem ustalonym w inny sposób, termin przedawnienia roszczeń opartych na takiej okoliczności liczy się dopiero od dnia, w którym wierzyciel zawiadomi dłużnika, że powołuje się na podstawę odstąpienia od umowy lub podstawę wymagalności. Jeżeli nie powoła się on na nią, termin liczy się od dnia płatności ustalonego w inny sposób.

4. Jeżeli sprzedawca lub wcześniejsze ogniwo w łańcuchu obrotu udzielił gwarancji na rzecz sprzedaną, zobowiązując się do usunięcia wady lub przyjmując inną odpowiedzialność, termin przedawnienia roszczeń opartych na tej gwarancji liczy się od dnia, w którym kupujący zawiadomi o okoliczności, na której opiera się roszczenie, ale najpóźniej od dnia wygaśnięcia gwarancji. To samo dotyczy sytuacji, gdy usługodawca lub podobny podmiot udzielił gwarancji co do rezultatu zlecenia.

Źródło: Lovdata — Foreldelsesloven (ustawa o przedawnieniu) § 3

Co to oznacza?

§ 3 odpowiada na najważniejsze praktyczne pytanie dotyczące przedawnienia (foreldelse): kiedy zegar zaczyna tykać? Wiedza, że termin wynosi 3 lata zgodnie z § 2, nic nie da, jeśli nie wiesz, od jakiej daty liczyć.

Zasada ogólna jest prosta: termin zaczyna biec w dniu, w którym najwcześniej możesz żądać spełnienia świadczenia. Spełnienie świadczenia oznacza, że druga strona robi to, do czego jest zobowiązana. Płaci pieniądze. Dostarcza towar. Wykonuje pracę. Usuwa wadę. Jeśli przysługuje Ci zapłata 1 czerwca, termin zwykle zaczyna biec 1 czerwca. Jeśli zapłaty można żądać dopiero 1 września, termin zwykle zaczyna biec 1 września.

Jest to ważne, ponieważ wiele osób liczy źle. Niektórzy liczą od daty zawarcia umowy. Inni od daty wystawienia faktury (faktura). Jeszcze inni od dnia, w którym po raz pierwszy się zdenerwowali. Prawidłowo liczy się zwykle od dnia, w którym najwcześniej można było żądać spełnienia roszczenia (krav). W przypadku faktury jest to często termin płatności (forfallsdato). W przypadku pożyczki jest to często umówiona data zwrotu. W przypadku roszczenia bez ustalonego terminu wymagalności sprawa może być bardziej skomplikowana, ponieważ w niektórych przypadkach można żądać spełnienia roszczenia od razu.

Ustęp drugi dotyczy naruszenia umowy. Naruszenie umowy oznacza, że ktoś nie robi tego, do czego zobowiązuje go umowa. Nie płaci. Nie dostarcza. Dostarcza za późno. Dostarcza coś niewłaściwego. Wtedy termin przedawnienia roszczeń powstałych wskutek naruszenia umowy zaczyna biec od dnia, w którym do naruszenia dochodzi.

Ustęp trzeci dotyczy sytuacji, w których możesz odstąpić od umowy lub żądać wcześniejszej zapłaty, ponieważ coś się wydarzyło. Ustawa stanowi tu, że termin dla roszczeń opartych na takiej okoliczności zaczyna biec dopiero wtedy, gdy zawiadomisz dłużnika, że powołujesz się na podstawę odstąpienia od umowy lub podstawę wymagalności. Jeśli się na nią nie powołasz, termin liczy się od zwykłego dnia płatności. Jest to bardziej techniczna zasada, ale w praktyce oznacza, że musisz dać znać, jeśli chcesz oprzeć swoje roszczenie na tym, że od umowy należy odstąpić wcześniej albo że zapłata ma nastąpić wcześniej.

Ustęp czwarty dotyczy gwarancji. Jeśli sprzedawca lub wcześniejsze ogniwo udzielił gwarancji i przyjął na siebie odpowiedzialność, termin dla roszczeń z gwarancji zaczyna biec, gdy kupujący zawiadomi o okoliczności, na której opiera się roszczenie. Termin zaczyna jednak biec najpóźniej w dniu wygaśnięcia gwarancji. To samo dotyczy sytuacji, gdy usługodawca udzielił gwarancji co do rezultatu zlecenia.

Kiedy zaczyna biec termin dla niezapłaconej faktury?

W przypadku zwykłej faktury termin zaczyna z reguły biec w terminie płatności. Jeśli fakturę należy zapłacić 15 października 2026, zwykle to od tej daty liczysz. Wtedy zwykły 3-letni termin zgodnie z § 2 upłynie zwykle 15 października 2029, jeśli bieg terminu nie zostanie przerwany.

Musisz jednak być precyzyjny. Jeśli faktura ma błędny termin płatności albo istnieje inna umowa co do terminu zapłaty, ocena może być inna. Decyduje umowa i roszczenie, a nie tylko to, co widnieje w systemie księgowym.

Oznacza to również, że monity (purring) nie powodują, że termin zaczyna biec od nowa. Jeśli wyślesz monit 1 grudnia, nie oznacza to automatycznie, że dostajesz 3 nowe lata od 1 grudnia. Potrzebne jest faktyczne przerwanie biegu przedawnienia (fristavbrudd). Może to być uznanie roszczenia (erkjennelse) zgodnie z § 14 lub kroki prawne (rettslige skritt) zgodnie z § 15.

Kiedy zaczyna biec termin w przypadku naruszenia umowy?

W przypadku naruszenia umowy termin biegnie od chwili naruszenia. Jeśli ktoś miał dostarczyć towar 1 kwietnia i go nie dostarcza, wtedy właśnie dochodzi do naruszenia umowy. Jeśli ktoś wykonuje usługę z wadą (mangel), termin może zacząć biec, gdy wada istnieje. Często trzeba tu rozróżnić kilka rodzajów roszczeń.

Możesz na przykład mieć prawo do obniżki ceny (prisavslag), odszkodowania (erstatning), usunięcia wady lub odstąpienia od umowy. Te roszczenia mogą podlegać różnej ocenie. Niektóre roszczenia opierają się bezpośrednio na tym, że umowa została naruszona. Inne opierają się na tym, że później zawiadamiasz lub odstępujesz od umowy. Dlatego § 3 jest ważny, ale często trzeba go czytać razem z umową i przepisami dotyczącymi danego rodzaju sprawy.

Częstym błędem jest przekonanie, że termin zaczyna biec dopiero wtedy, gdy sam odkryjesz wadę. Nie zawsze tak jest. Przy niektórych roszczeniach istnieją dodatkowe przepisy, zwłaszcza § 10 o niewiedzy. Ale zasadą ogólną w § 3 nie jest „kiedy to odkryłeś”. Zasadą ogólną jest moment, w którym najwcześniej można było żądać spełnienia roszczenia, albo moment, w którym nastąpiło naruszenie umowy.

Co się stanie, jeśli popełnisz błąd?

Jeśli liczysz od niewłaściwej daty, możesz myśleć, że masz więcej czasu, niż masz naprawdę. To jest ten niebezpieczny błąd. Możesz mieć dokumentację, umowę, fakturę i wiadomości, a mimo to stracić roszczenie, ponieważ termin upłynął wcześniej, niż myślałeś.

Zdarza się to często przy starych fakturach. Osoba, której przysługuje roszczenie, patrzy na ostatni monit i myśli, że termin biegnie od niego. Ale termin mógł zacząć biec dużo wcześniej. Jeśli nie doszło do żadnej czynności przerywającej bieg terminu, roszczenie może być przedawnione (foreldet).

Zdarza się to także przy gwarancjach. Ludzie dzwonią do sklepu, dostają ustne odpowiedzi i czekają. Później trudno jest udowodnić, kiedy dokonali zgłoszenia. Dlatego pisemne zawiadomienie ma kluczowe znaczenie.

6

Przykłady

Anne sprzedaje usługi klientowi. Praca zostaje ukończona 5 lutego 2026. Termin płatności faktury to 20 lutego 2026. Klient nie płaci. Anne wysyła kilka uprzejmych przypomnień, ale nie robi nic więcej. W tym przypadku termin zwykle zaczyna biec 20 lutego 2026, ponieważ to wtedy Anne najwcześniej może żądać zapłaty. Jeśli obowiązuje ogólny termin 3 lat, musi ona przerwać bieg przedawnienia przed 20 lutego 2029. Nie wystarczy, że wysyłała przypomnienia w 2027 i 2028 roku, jeśli klient nigdy nie uznał roszczenia, a Anne nie podjęła kroków prawnych. Jeśli natomiast klient napisze w 2028 roku: „Wiem, że jestem Ci winien 42 000 kr, zapłacę, kiedy będę miał pieniądze”, może to stanowić uznanie roszczenia. Wtedy bieg przedawnienia może zostać przerwany zgodnie z § 14. Anne powinna zachować tę wiadomość.

Lars kupuje używaną pompę ciepła z 5-letnią gwarancją. Po 4 latach pompa przestaje działać. Lars zawiadamia sprzedawcę na piśmie, gdy gwarancja jest jeszcze ważna. Jego roszczenie opiera się na gwarancji. Zgodnie z § 3 ustęp czwarty termin przedawnienia roszczeń z gwarancji zaczyna biec od dnia, w którym Lars zgłosi wadę, ale najpóźniej w dniu wygaśnięcia gwarancji. Dlatego zgłoszenie jest ważne. Lars nie powinien tylko dzwonić. Powinien wysłać e-mail lub wiadomość, którą można udokumentować. Powinien opisać wadę, datę oraz to, że powołuje się na gwarancję. Jeśli Lars będzie czekał długo po wygaśnięciu gwarancji, może mieć problemy. Nie dlatego, że wszystkie roszczenia muszą przepaść tego samego dnia, ale dlatego, że obliczenie terminu staje się trudniejsze, a ryzyko rośnie.

Częste błędy

  1. Liczenie od daty wystawienia faktury zamiast od terminu płatności
  2. Przekonanie, że termin zaczyna biec, gdy sprawa zaczyna Cię męczyć
  3. Przekonanie, że monit daje nowy 3-letni termin
  4. Zwlekanie ze zgłoszeniem w ramach gwarancji do chwili, gdy gwarancja prawie wygasa
  5. Zapominanie o rozróżnieniu między zwykłym roszczeniem o zapłatę a roszczeniem opartym na naruszeniu umowy

Co powinieneś zrobić?

Ustal datę, w której najwcześniej można było żądać spełnienia roszczenia. Zapisz ją. Licz termin od tej daty, a nie od chwili, gdy ostatnio wysłałeś wiadomość. Jeśli sprawa dotyczy naruszenia umowy, ustal datę, w której do niego doszło. Jeśli sprawa dotyczy gwarancji, ustal datę swojego zgłoszenia oraz datę wygaśnięcia gwarancji.

Ważne zawiadomienia wysyłaj na piśmie. Używaj jasnych sformułowań. Napisz, czego żądasz, dlaczego tego żądasz i na jaką umowę lub gwarancję się powołujesz. Zachowuj wszystko.

Jeśli termin się zbliża, nie polegaj wyłącznie na rozmowach. Uzyskaj wyraźne uznanie roszczenia albo podejmij kroki prawne, które przerywają bieg przedawnienia.

Często zadawane pytania

Czy termin przedawnienia zaczyna biec w chwili wysłania faktury?
Niekoniecznie. Zwykle zaczyna biec, gdy najwcześniej możesz żądać zapłaty. W przypadku faktury jest to często termin płatności.
Czy dostanę nowy termin, jeśli wyślę monit?
Nie, nie automatycznie. Monit to nie to samo co przerwanie biegu przedawnienia. Zwykle potrzebne jest uznanie roszczenia lub kroki prawne.
Czy termin zaczyna biec, gdy odkryję wadę?
Nie zawsze. Przy niektórych roszczeniach niewiedza może dać dodatkowy termin (tilleggsfrist) zgodnie z § 10, ale zasada ogólna w § 3 przyjmuje inny punkt wyjścia.
Co oznacza naruszenie umowy?
Naruszenie umowy oznacza, że ktoś nie robi tego, do czego zobowiązuje go umowa. Może to być brak zapłaty, opóźniona dostawa lub wady tego, co zostało dostarczone.
Kiedy zaczyna biec termin w przypadku gwarancji?
W przypadku roszczeń opartych na gwarancji termin zaczyna biec, gdy zawiadomisz o okoliczności, na której opiera się roszczenie, ale najpóźniej w dniu wygaśnięcia gwarancji.
Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o przedawnieniu →
Pytania dotyczące tego przepisu
Narzędzia