§ 4. Wkłady bankowe przedawniają się dopiero po 20 latach
Pieniądze, które trzymasz w banku, nie przedawniają się po zwykłym 3-letnim terminie. Roszczenie (krav) przedawnia się dopiero 20 lat po tym, jak bank wysłał zawiadomienie zgodnie z ustawą o umowach finansowych (finansavtaleloven) § 4-46. Bank musi też zrobić to, czego można rozsądnie oczekiwać, aby skontaktować się z Tobą lub Twoimi spadkobiercami (arvinger).
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
1. Wierzytelność (fordring) wobec banku lub kasy publicznej z tytułu wkładów lub wartości oddanych na przechowanie, a także roszczenia o odsetki (renter) związane z taką wierzytelnością, przedawniają się dopiero 20 lat po wysłaniu zawiadomienia zgodnie z ustawą o umowach finansowych § 4-46. Dotyczy to także sytuacji, gdy na konto dopisywane są odsetki po wysłaniu takiego zawiadomienia. Przedawnienie (foreldelse) następuje tylko wtedy, gdy instytucja przed upływem terminu przedawnienia (foreldelsesfrist) zrobiła to, czego można rozsądnie oczekiwać, aby skontaktować się z posiadaczem konta lub spadkobiercami. 2. Bieg przedawnienia zostaje przerwany, gdy wierzyciel (fordringshaver) zgłosi się do instytucji albo gdy dokona się dyspozycji kontem przez wypłatę lub wpłatę środków na konto. Z bankiem zrównana jest inna instytucja, która na podstawie ustawy pozyskuje środki na swoją działalność przez przyjmowanie wkładów od nieokreślonego kręgu deponentów. 3. Ustawa o umowach finansowych § 4-46 ma odpowiednie zastosowanie do wierzytelności wobec kasy publicznej.
Co to oznacza?
§ 4 dotyczy pieniędzy i wartości, które znajdują się w banku lub kasie publicznej. Najważniejsze jest to, że zwykłe wkłady bankowe nie przedawniają się po 3 latach. Jeśli masz pieniądze na starym koncie, nie oznacza to, że bank może je po prostu zatrzymać, bo od dawna nie korzystałeś z konta.
To przepis szczególny. Różni się od zasady ogólnej z § 2, gdzie termin wynosi zwykle 3 lata. Powód jest prosty: pieniądze na koncie bankowym to nie to samo co niezapłacona faktura (faktura). Już przekazałeś bankowi pieniądze. Bank jest Ci winien ich zwrot, gdy chcesz skorzystać z konta. Dlatego ustawa daje Ci silniejszą ochronę.
Zanim w ogóle może dojść do przedawnienia, bank musi wysłać zawiadomienie zgodnie z ustawą o umowach finansowych § 4-46. Jest to przepis o zawiadamianiu w przypadku kont lub stosunków, z których nie korzystano. Po takim zawiadomieniu zaczyna biec długi termin 20 lat. Oznacza to, że konto nie znika tylko dlatego, że było nieaktywne.
Nie wystarczy też, że minęło 20 lat. Bank musi również zrobić to, czego można rozsądnie oczekiwać, aby skontaktować się z posiadaczem konta lub spadkobiercami. To ważne. Jeśli bank wie, gdzie mieszkasz, ma Twój norweski numer identyfikacyjny (fødselsnummer), dane kontaktowe lub może w zwykły sposób znaleźć spadkobierców, nie może po prostu nic nie robić.
Ustęp drugi mówi, jak przerywa się bieg przedawnienia. Dzieje się tak, gdy zgłosisz się do banku. Dzieje się tak również, gdy konto jest używane. Wypłata pieniędzy przerywa bieg przedawnienia. Wpłata pieniędzy działa tak samo. Ustawa mówi też, że inne instytucje, które legalnie prowadzą działalność depozytową, mogą być zrównane z bankiem.
Ustęp trzeci mówi, że przepis o zawiadomieniu w ustawie o umowach finansowych dotyczy także roszczeń wobec kasy publicznej. Może to dotyczyć na przykład pieniędzy znajdujących się w instytucji publicznej. To bardziej szczególna sytuacja, ale sens jest ten sam: takie roszczenia mają silniejszą ochronę niż zwykłe roszczenia.
Czy bank może zabrać moje pieniądze, jeśli konto jest stare?
Nie tylko dlatego, że konto jest stare. To krótka odpowiedź. Bank musi przestrzegać § 4. Oznacza to, że musi wysłać prawidłowe zawiadomienie, odczekać 20-letni termin i zrobić to, czego można rozsądnie oczekiwać, aby znaleźć Ciebie lub Twoich spadkobierców.
Nie oznacza to, że możesz ignorować stare konta. Oznacza to tylko, że ustawa nie pozwala bankowi szybko przejąć pieniędzy. Jeśli masz konto, z którego nie korzystasz, i tak warto to uporządkować. Sprawdź bankowość internetową. Skontaktuj się z bankiem. Przenieś pieniądze na konto, z którego faktycznie korzystasz. To wszystko ułatwia.
Przepis jest szczególnie ważny w razie śmierci. Wielu spadkobierców odkrywa stare konta bankowe długo później. Może zmarły miał konto oszczędnościowe w innym banku. Może na koncie były pieniądze, o których nikt w rodzinie nie wiedział. Zgodnie z § 4 takich pieniędzy można nadal się domagać, nawet jeśli konto było nieaktywne przez wiele lat.
Ważne jest też, że odsetki idą za wkładem. Ustęp pierwszy mówi, że roszczenia o odsetki związane z wkładem podlegają temu samemu przepisowi szczególnemu. Bank nie może więc twierdzić, że sam wkład nadal obowiązuje, ale odsetki przedawniły się po 3 latach. Ustawa traktuje to łącznie.
Jednocześnie musisz odróżnić wkład bankowy od innych roszczeń wobec banku. Jeśli masz roszczenie o odszkodowanie (erstatning) wobec banku, bo bank popełnił błąd, § 4 niekoniecznie ma zastosowanie. § 4 dotyczy wierzytelności wobec banku z tytułu wkładów lub wartości oddanych na przechowanie, a także związanych z tym odsetek. Inne roszczenia mogą podlegać innym przepisom o przedawnieniu.
Co się stanie, jeśli popełnisz błąd?
Jeśli nie zajmiesz się starym kontem, sprawa może stać się trudniejsza. Dokumenty mogą zaginąć. Spadkobiercy mogą stracić orientację. Bank mógł wysłać zawiadomienie, na które nikt nie zareagował. Wtedy 20-letni termin może z czasem stać się realnym problemem.
Ale najważniejsze jest to: nie poddawaj się tylko dlatego, że konto jest stare. § 4 powstał właśnie z myślą o takich sytuacjach. Daje długi termin i wymaga, aby bank rzeczywiście próbował skontaktować się z właściwą osobą.
Jeśli jesteś spadkobiercą, również bądź dokładny. Poproś bank o sprawdzenie, czy zmarły miał konta. Gdy to potrzebne, użyj zaświadczenia spadkowego (skifteattest). Zachowaj otrzymane odpowiedzi. Jeśli bank twierdzi, że pieniądze są przedawnione (foreldet), poproś o konkretne wyjaśnienie: kiedy wysłano zawiadomienie, do kogo i jakie próby podjęto, aby znaleźć posiadacza konta lub spadkobierców?
Przykłady
Eva znajduje stare dokumenty po ojcu. Wśród nich jest wyciąg z banku, z którego korzystał wiele lat temu. Na koncie było 38 000 kr. Rodzina myślała, że wszystkie konta zostały zamknięte przy rozliczaniu masy spadkowej (dødsbo). Eva kontaktuje się z bankiem. Bank znajduje konto w systemie. Nie było używane od wielu lat, ale bank nie może po prostu powiedzieć, że pieniądze przedawniły się po 3 latach. To jest wkład bankowy. Wtedy ma zastosowanie § 4. Bank musi sprawdzić, czy wysłano zawiadomienie zgodnie z ustawą o umowach finansowych § 4-46, kiedy je wysłano i czy bank zrobił wystarczająco dużo, aby skontaktować się z ojcem lub spadkobiercami. Jeśli takiego zawiadomienia nie wysłano albo bank nie próbował w rozsądny sposób znaleźć spadkobierców, roszczenie nie jest przedawnione na podstawie § 4. Eva i pozostali spadkobiercy mogą wtedy żądać, aby pieniądze zostały włączone do masy spadkowej.
Marius ma stare konto oszczędnościowe, z którego nie korzysta od czasów studiów. Na koncie jest 12 500 kr. Kilka razy zmieniał adres, ale bank ma jego norweski numer identyfikacyjny i może wysłać zawiadomienie elektronicznie. Po wielu latach Marius dostaje od banku zawiadomienie o nieaktywnym koncie. Od takiego zawiadomienia może zacząć biec 20-letni termin z § 4. Ale jeśli Marius się zaloguje, wypłaci pieniądze albo wpłaci 100 kr, bieg przedawnienia zostaje przerwany. To samo dotyczy sytuacji, gdy skontaktuje się z bankiem i powie, że konto jest jego. Marius nie powinien myśleć, że konto jest „stracone”. Powinien skontaktować się z bankiem, potwierdzić, że jest właścicielem, i przenieść pieniądze, jeśli chce mieć finanse w jednym miejscu.
Częste błędy
- Myślenie, że pieniądze w banku przedawniają się po 3 latach
- Zapominanie o starych kontach przy masie spadkowej
- Myślenie, że odsetki od starych wkładów przedawniają się osobno według zasady ogólnej
- Niekontaktowanie się z bankiem, bo konto jest „za stare”
- Mylenie wkładu bankowego z innymi roszczeniami wobec banku
Co powinieneś zrobić?
Jeśli masz stare konto, skontaktuj się z bankiem na piśmie. Podaj imię i nazwisko, norweski numer identyfikacyjny i to, co wiesz o koncie. Poproś bank o potwierdzenie salda, statusu oraz tego, czy wysłano zawiadomienie zgodnie z ustawą o umowach finansowych § 4-46.
Jeśli jesteś spadkobiercą, dołącz potrzebne dokumenty. Może to być zaświadczenie spadkowe lub inny dokument potwierdzający, że możesz działać w imieniu masy spadkowej. Poproś bank o sprawdzenie dawnych kont.
Jeśli bank uważa, że roszczenie jest przedawnione, poproś o daty. Zapytaj, kiedy wysłano zawiadomienie. Zapytaj, jakie działania bank podjął, aby skontaktować się z posiadaczem konta lub spadkobiercami. Zapytaj, na jakich dokumentach bank się opiera. To konkretne pytania, na które bank powinien umieć odpowiedzieć.