§ 17. Egzekucja może przerwać bieg przedawnienia

§ 17 dotyczy roszczeń, które są już na takim etapie, że można je egzekwować. Egzekucja oznacza, że organy państwowe mogą pomóc w doprowadzeniu do zapłaty roszczenia. Może się to odbywać przez zajęcie egzekucyjne, potrącenia z wynagrodzenia, zastaw (pant), przymusowe zaspokojenie lub w podobny sposób.

Dla zwykłych osób prywatnych najbardziej praktyczny jest ustęp pierwszy. Jeśli masz tytuł wykonawczy dla roszczenia, bieg przedawnienia zostaje przerwany przez złożenie wniosku o egzekucję. Tytuł wykonawczy to podstawa, która pozwala na przymusowe ściągnięcie roszczenia. Może to być na przykład wyrok (dom), ugoda sądowa (rettsforlik) lub inny dokument, który zgodnie z ustawą może zostać użyty do przymusowego ściągnięcia należności.

Jeśli masz tylko fakturę (faktura), nie zawsze masz tytuł wykonawczy. Wtedy być może musisz najpierw uzyskać wyrok, wyrok rady pojednawczej (forliksrådsdom) lub inną podstawę. § 17 ma zazwyczaj zastosowanie po tym, jak roszczenie zostało już stwierdzone albo gdy masz inny tytuł wykonawczy.

Zajęcie egzekucyjne oznacza, że organy egzekucyjne ustanawiają zastaw na czymś, co jest własnością dłużnika, albo postanawiają o potrąceniach z wynagrodzenia lub świadczeń socjalnych. Zaspokojenie oznacza, że roszczenie jest pokrywane w drodze sprzedaży przymusowej, potrąceń lub innego wykonania. Gdy wysyłasz wniosek o egzekucję, bieg przedawnienia może zostać przerwany.

Ustęp drugi dotyczy roszczeń, które mają być ściągane za granicą. Jeśli roszczenie ma być ściągane w obcym państwie, bieg przedawnienia może zostać przerwany przez złożenie wniosku o ściągnięcie do właściwego organu w Norwegii lub za granicą, zgodnie z ustawą lub umową między państwami. Ma to znaczenie, gdy dłużnik mieszka lub ma majątek w innym kraju.

Ustęp trzeci dotyczy roszczeń ściąganych na podstawie ustawy o ściąganiu należności publicznych. Jest to szczególnie praktyczne w przypadku roszczeń publicznych ściąganych przez publiczne systemy ściągania należności. Tutaj bieg przedawnienia zostaje przerwany, gdy dłużnik otrzyma zawiadomienie zgodnie z ustawą o ściąganiu należności publicznych § 25. Jeśli takie zawiadomienie nie zostało doręczone, bieg przedawnienia zostaje przerwany, gdy postanowiono o zastawie egzekucyjnym, zajęciu wynagrodzenia lub przymusowym zaspokojeniu, albo gdy próba ściągnięcia kończy się stwierdzeniem braku majątku do zajęcia. Brak majątku do zajęcia oznacza, że organy egzekucyjne nie znajdują niczego, z czego można by zaspokoić roszczenie.

Ustęp czwarty dotyczy roszczeń, które gminy ściągają jako szczególny organ egzekucyjny. Szczególny organ egzekucyjny oznacza, że gmina w określonych przypadkach może sama ściągać roszczenia bez konieczności korzystania najpierw ze zwykłego organu egzekucyjnego. Wtedy bieg przedawnienia zostaje przerwany, gdy dłużnik otrzyma zawiadomienie zgodnie z ustawą o egzekucji § 2-15 ustęp drugi. Poza tym ustęp trzeci stosuje się odpowiednio.

Kiedy możesz skorzystać z § 17?

Możesz skorzystać z § 17, gdy masz tytuł wykonawczy. To jest słowo kluczowe. Jeśli nie masz tytułu wykonawczego, wniosek o egzekucję nie jest jeszcze właściwym krokiem. Wtedy być może musisz najpierw przerwać bieg przedawnienia na podstawie § 15, na przykład wnioskiem do rady pojednawczej (forliksklage) lub pozwem (stevning).

Pomyśl o tym tak: § 15 dotyczy uzyskania rozstrzygnięcia w sprawie roszczenia. § 17 dotyczy ściągania roszczenia, które może być egzekwowane. To są dwa różne etapy.

Jeśli masz wyrok, który stwierdza, że dłużnik ma zapłacić 80 000 kr, to zwykle masz tytuł wykonawczy. Jeśli dłużnik nie zapłaci dobrowolnie, możesz złożyć wniosek o zajęcie egzekucyjne. Wtedy § 17 może przerwać bieg przedawnienia.

Jeśli wysłałeś tylko fakturę i monit (purring), zwykle nie jesteś jeszcze na tym etapie. Wtedy musisz doprowadzić do stwierdzenia roszczenia lub uzyskać inny tytuł wykonawczy. Wiele osób popełnia tu błąd. Myślą, że windykacja (inkasso) lub monit to automatycznie egzekucja. Tak nie jest.

W przypadku roszczeń publicznych system może wyglądać inaczej. Roszczenia podatkowe, opłaty, grzywny i niektóre roszczenia gminne mogą mieć własne tytuły wykonawcze i własne zasady ściągania. § 17 ustęp trzeci i czwarty obejmuje takie rozwiązania. Jednak w przypadku roszczeń prywatnych zazwyczaj musisz mieć wyrok, ugodę sądową lub inny ważny tytuł wykonawczy.

Co to jest tytuł wykonawczy?

Tytuł wykonawczy to dokument lub rozstrzygnięcie, które pozwala na przymusowe ściągnięcie roszczenia. Bez tytułu wykonawczego organy egzekucyjne nie mogą po prostu zabrać komuś pieniędzy tylko dlatego, że uważasz, że jest ci winien.

Przykładami tytułów wykonawczych mogą być wyrok, wyrok rady pojednawczej, ugoda sądowa, wykonalny skrypt dłużny (gjeldsbrev) lub inne podstawy, które ustawa uznaje. Wykonalny oznacza, że dokument może zostać bezpośrednio użyty do egzekucji. To termin fachowy, ale chodzi o prostą rzecz: dokument musi być na tyle mocny, żeby organy mogły działać.

Zwykła faktura sama w sobie zazwyczaj nie wystarcza. SMS, w którym ktoś przyznaje, że jest winien pieniądze, też nie zawsze wystarcza jako tytuł wykonawczy. Takie dokumenty mogą być dowodem, ale często musisz najpierw przejść przez radę pojednawczą (forliksrådet) lub sąd.

Ma to znaczenie dla przedawnienia. Jeśli termin się zbliża, a nie masz tytułu wykonawczego, nie powinieneś tracić czasu na niewłaściwe kroki. Wtedy powinieneś raczej przerwać bieg terminu na podstawie § 15, na przykład wnioskiem do rady pojednawczej.

Co oznacza „brak majątku do zajęcia”?

„Brak majątku do zajęcia” oznacza, że organy egzekucyjne nie znajdują u dłużnika niczego, co mogłoby posłużyć do pokrycia roszczenia. Dłużnik może nie mieć dochodu, z którego można dokonywać potrąceń. Może nie być majątku, na którym można ustanowić zastaw. Wtedy próba kończy się bez zaspokojenia.

Zgodnie z § 17 ustęp trzeci bieg przedawnienia może zostać przerwany, gdy próba ściągnięcia zakończyła się postanowieniem o braku majątku do zajęcia, w przypadkach, gdy nie doręczono zawiadomienia zgodnie z ustawą o ściąganiu należności publicznych § 25. Dotyczy to roszczeń ściąganych na podstawie ustawy o ściąganiu należności publicznych.

W przypadku roszczeń prywatnych „brak majątku do zajęcia” może mieć też znaczenie dla nowego terminu na podstawie § 21. Jeśli złożysz wniosek o egzekucję i nie uzyskasz pełnego zaspokojenia, od zakończenia sprawy może biec nowy 10-letni termin na podstawie § 21 nr 3. Dlatego § 17 i § 21 trzeba czytać razem.

Oznacza to, że nieudana próba ściągnięcia należności niekoniecznie jest stracona. Może przerwać bieg przedawnienia i dać nowy termin. Musi jednak zostać przeprowadzona prawidłowo.

Co się stanie, jeśli popełnisz błąd?

Jeśli myślisz, że przerwałeś bieg przedawnienia na podstawie § 17, nie mając tytułu wykonawczego, możesz stracić roszczenie. Nie pomoże wysyłanie stanowczych listów. Musisz podjąć właściwy formalny krok.

Jeśli masz tytuł wykonawczy, ale nie złożysz wniosku o egzekucję w terminie, nawet stwierdzone roszczenie może ulec przedawnieniu. Wyrok często daje nowy, długi termin na podstawie § 21, ale nie trwa on wiecznie. Musisz działać dalej.

Jeśli wyślesz wniosek nieprawidłowo lub do niewłaściwego organu, może być niepewne, czy bieg terminu został przerwany. Gdy terminy są ważne, musisz dokładnie sprawdzić adresata, roszczenie, kwotę i podstawę.

23

Najpierw ustal, czy masz tytuł wykonawczy. Czy masz wyrok, wyrok rady pojednawczej, ugodę sądową lub inną podstawę, która może zostać użyta do egzekucji? Jeśli tak, rozważ złożenie wniosku o zajęcie egzekucyjne przed upływem terminu.

Jeśli nie masz tytułu wykonawczego, musisz skorzystać z właściwej drogi, aby go uzyskać. W przypadku zwykłych roszczeń pieniężnych (pengekrav) pierwszym krokiem może być wniosek do rady pojednawczej. Nie czekaj, aż termin prawie upłynie.

Gdy składasz wniosek o egzekucję, zachowaj wszystko. Wysłanie, potwierdzenie, numer sprawy, daty i rozstrzygnięcia. Te dokumenty mogą później udowodnić, że bieg przedawnienia został przerwany.