§ 4-9. Sporne wierzytelności w układzie w sprawie spłaty długów

Ustawa o układzie w sprawie spłaty długów (Gjeldsordningsloven)·LOV-1992-07-17-99

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 4-9. Sporne wierzytelności

Jeżeli wierzytelność jest sporna, należy odłożyć środki na pokrycie spornej wierzytelności. Jeżeli w ciągu sześciu miesięcy od przyjęcia układu w sprawie spłaty długów nie podjęto kroków prawnych w celu ustalenia istnienia wierzytelności, kwotę rozdziela się między pozostałych wierzycieli.

Źródło: Lovdata — Gjeldsordningsloven (ustawa o układzie w sprawie spłaty długów) § 4-9

Co to oznacza?

Jeśli wierzytelność (fordring) jest sporna (omstridt fordring), czyli nie ma zgody co do tego, czy roszczenie istnieje, w planie trzeba odłożyć na nią pieniądze. W ciągu sześciu miesięcy od przyjęcia układu w sprawie spłaty długów (gjeldsordning) należy podjąć kroki prawne, aby ustalić, że roszczenie istnieje. Jeśli tak się nie stanie, odłożone pieniądze zostaną podzielone między pozostałych wierzycieli (kreditor).

Zasada jest taka sama jak w § 4-10 w przypadku roszczeń z poręczenia (kausjon), które nie są jeszcze wymagalne. Podział między wierzycieli w pozostałych przypadkach określa § 4-8.

Powiązane paragrafy

Wszystkie §§ ustawy o układzie w sprawie spłaty długów →