§ 7-7. Roszczenia, które wygasają, gdy nie zażądano ich zapłaty od dłużnika

Gjeldsordningsloven (ustawa o układzie w sprawie spłaty długów)·LOV-1992-07-17-99

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 7-7. Niezgłoszone wierzytelności (fordringer), których zapłaty nie zażądano od dłużnika (skyldner) w okresie układu w sprawie spłaty długów (gjeldsordningsperiode)

Roszczenia, które istniały w chwili wszczęcia postępowania i których zapłaty nie zażądano od dłużnika do upływu okresu układu w sprawie spłaty długów, wygasają. Wygaśnięcie następuje jednak najwcześniej rok po przyjęciu układu w sprawie spłaty długów (gjeldsordning) lub jego zatwierdzeniu przez sąd (stadfestelse).
Źródło: Lovdata — Gjeldsordningsloven (ustawa o układzie w sprawie spłaty długów) § 7-7

Co to oznacza?

Dług, który istniał w chwili wszczęcia sprawy, wygasa, jeśli do końca okresu nikt nie zażądał od dłużnika jego zapłaty. Wierzyciel (kreditor) traci więc roszczenie, jeśli zwleka.

Wygaśnięcie może nastąpić najwcześniej rok po przyjęciu układu lub jego zatwierdzeniu przez sąd (retten). Ten przepis następuje po § 7-6 i przed § 7-8. Dla dłużnika jest to swego rodzaju porządkowanie spraw: stare roszczenia, którymi nikt się nie zajął, znikają. Termin jednego roku daje wierzycielom czas na reakcję po wejściu układu w życie.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o układzie w sprawie spłaty długów →